درباره وبلاگ


حدیث از امام رضا (ع) :"همانا از كسانی كه مدعی مودت ما اهل بیت (ع) هستند، كسی هست كه در فتنه‌گری، برای شیعیان ما از دجال شدیدتر است. (راوی) گفتم: برای چه؟ (امام) فرمودند: به خاطر دوستی با دشمنان ما و دشمنی با دوستانمان. چون چنین شد، حق با باطل آمیخته می‌شود و مؤمن از منافق بازشناخته نمی‌شود."
---------
امام خامنه ای(حفظه الله) : بصیرت یعنی اینکه بدانیم شمری که سر امام حسین (ع) را برید همان جانباز جنگ صفین بود که تا مرز شهادت پیش رفت.
-------
امام صادق(ع) فرموده‌اند "ایمان خود را قبل از ظهور تكمیل كنید چون در لحظات ظهور ایمانها به سختی مورد امتحان و ابتلاء قرار می‌گیرند. "(كافی/1/370/6 ؛ كمال‌الدین/1/18)
-------
آیت الله محمد تقی مصباح یزدی :
در پاسخ به سؤالی مبنی چگونگی مقابله جوانان با مفاسد اخلاقی، گفت: بهترین و آسان‌ترین راهی که جوانان می‌توانند برای مقابله با مفاسد اتخاذ کنند، توسل به حضرت بقیة‌الله‌الاعظم(عج) است.
-------
عبدالله بن سنان می‌گوید: حضرت صادق علیه السلام فرمود: به زودی شبهه‌‌ای عارض شما می‌گردد؛ پس (در ایام) بدون نشانه‌ای که دیده شود و بدون امامی که شما را هدایت کند باقی خواهید ماند. در آن روز کسی نجات نمی‌یابد مگر آن کسی که به دعای غریق، دعا کند.
عرض کردم: «دعای غریق چیست؟» فرمود: می‌گویی:
یا اللهُ یا رَحْمنُ یا رَحِیمُ یا مُقَلِّبَ الْقُلُوبِ ثَبِّتْ قَلْبِی عَلَی دِینِکَ
من گفتم: یا مُقَلِّبَ الْقُلُوبِ وَ الاَبْصارِ ثَبِّتْ قَلْبِی عَلَی دِینِکَ. (راوی کلمه و الابصار را به دعا اضافه نمود) حضرت صادق علیه السلام فرمودند: «به راستی که خدای عزّوجل مقلب القلوب و الابصار است، اما آن‌چنان که من گفتم بگو: یا مُقَلِّبَ الْقُلُوبِ ثَبِّتْ قَلْبِی عَلَی دِینِکَ.»
----------
اگر این ولایت فقیه جهانگیر شود، امام زمان ما خواهد آمد، و این مقدمه سازی برای ظهور حضرت است. ما در دوران نائب امام زمان امتحان می‌شویم برای خود حضرت؛ اگر در امتحانات پای رکاب ولی فقیه ـ نائب امام زمان(ع) ـ پیروز شدیم، به امام زمان(ع) خواهیم رسید.
--------
امام صادق(ع):«امام خودت را بشناس، زیرا، هرگاه، امام خود را شناختی، تقدم یا تاخر این «امر ظهور»، زیانی به تو نرساند.»
---------
راز امنیت ایران از نگاه آیت الله جوادی آملی : ما (ایرانیان) به برکت اهل بیت علیهم‌السلام در میدان مین از مصونیت برخورداریم.
---------
«ان یَشَأ یُذهِبكُم ایُّهَا النّاسُ و یأتِ بِآخَرینَ وَ كانَ اللّهُ على ذلكَ قدیر» (نساء: 5.)133 اى مردم، اگر او بخواهد شما را از بین مى‌برد و افراد دیگرى به جاى شما مى‌آورد و خدا بر این كار تواناست.

آیه در سیاق برخى آیات در بى‌نیازى خدا از طاعت مردم و عدم زیان از مخالفت مردم است؛ زیرا آنچه در آسمان و زمین است مِلك اوست. سپس مى‌فرماید: براى خدا هیچ مانعى ندارد كه شما را از بین ببرد و جمعیتى آماده‌تر و مصمّم‌تر جانشین شما كند و خداوند بر این كار توانایى دارد.

شیخ طوسى، طبرسى، میبدى، زمخشرى، قرطبى، آلوسى، فیض كاشانى، طبرى و دیگر مفسّران از رسول خدا نقل كرده‌اند: «وقتى این آیه نازل شد، رسول خدا دست خود را به پشت سلمان زد و فرمود، آن جمعیت قوم این مرد، یعنى مردم عجم و فارس هستند.»

در بیابان گر به شوق کعبه خواهی زد قدم ... سرزنش ها گر کند خار مغیلان غم مخور

مدیر وبلاگ : مسعود موسوی
موضوعات
نویسندگان
آمار وبلاگ
  • کل بازدید :
  • بازدید امروز :
  • بازدید دیروز :
  • بازدید این ماه :
  • بازدید ماه قبل :
  • تعداد نویسندگان :
  • تعداد کل پست ها :
  • آخرین بازدید :
  • آخرین بروز رسانی :
نبرد نهایی
(کو گوش شنوا) امام على علیه‏السلام : هر كس چشم خود را [از نامحرم] فرو بندد، قلبش راحت می‏شود.
صفحه نخست             تماس با مدیر           پست الکترونیک               RSS                  ATOM
بسم الله الرّحمن الرّحیم

«وَقُل رَّبِّ أَدْخِلْنِی مُدْخَلَ صِدْقٍ وَأَخْرِجْنِی مُخْرَجَ صِدْقٍ وَاجْعَل لِّی مِن لَّدُنكَ سُلْطَانًا نَّصِیرًا»


دلار گران شده … طلا گران شده … کار نیست …مدرسه ای آتش گرفت … دانش آموزان راهیان نور در جاده کشته شدند… زورگیری در ملاعام...

این روزها هیچ کس به فکر عزت نفس شما نیست … ما ایرانیها دزدیم … ما ایرانیها هیچی نیستیم … ما ایرانی ها از زیر کار درمیرویم … ما هیچ پیشرفتی نکردیم فقط توهم میزنیم …

تا به حال فکر کرده‌اید چرا رسانه های خارجی خودآگاه و تعمّداً و رسانه‌های داخلی (خوش‌بینانه) ناخودآگاه و غیرتعمّدی، با ذرّه‌بین بدبینی به وضعیت کشور و جامعه و صرفاً به نشر اخباری می‌پردازند که اوضاع کشور را بحرانی،ناامن،پر از دروغگوئی،فرار از مسئولیت‌پذیری نشان دهند؟

البته این به معنای آن نیست که نباید واقعیت‌ها را منعکس کرد!


مسئله اصلی اینست که چرا "فقط" واقعیت های منفی،دلسرد کننده و یأس آور باید منعکس شوند و چرا باید حس ناامنی و این جمله که "همه به دنبال این هستند که سر یکدیگر را کلاه بگذارند" به مخاطبان القا شود؟



این داستان واقعی را بخوانید،امید که به افزایش دید و آگاهیمان در برخورد با اخبار،کمک کند..


بعد از جنگ آمریکا با کره، ژنرال ویلیام مایر که بعدها به سمت روانکاو ارشد ارتش آمریکا منصوب شد، یکی از پیچیده ترین موارد تاریخ جنگ در جهان را مورد مطالعه قرار می‌داد.
حدود ۱۰۰۰ نفر از نظامیان آمریکایی در کره، در اردوگاهی زندانی شده بودند که از استانداردهای بین المللی برخوردار بود.
زندان با تعریف متعارف تقریباً محصور نبود.
آب و غذا و امکانات به وفور یافت می‌شد.
از هیچ‌یک از تکنیک‌های متداول شکنجه استفاده نمی‌شد.

اما بیشترین آمار مرگ زندانیان در این اردوگاه گزارش شده بود.
زندانیان به مرگ طبیعی می‌مردند.
امکانات فرار وجود داشت اما فرار نمی‌کردند.
بسیاری از آنها شب می‌خوابیدند و صبح دیگر بیدار نمی‌شدند.
آنهایی که مانده بودند احترام درجات نظامی را میان خود رعایت نمی‌کردند و عموماً با زندانبانان خود طرح دوستی می‌ریختند.

دلیل این رویداد، سالها مورد مطالعه قرار گرفت و ویلیام مایر نتیجه تحقیقات خود را به این شرح ارائه کرد :
«در این اردوگاه، فقط نامه‌هایی که حاوی خبرهای بد بودند به دست زندانیان رسیده می‌شد. نامه‌های مثبت و امیدبخش تحویل نمی‌شدند.
هر روز از زندانیان می‌خواستند در مقابل جمع، خاطره یکی از مواردی که به دوستان خود خیانت کرده‌اند ، یا می‌توانستند خدمتی بکنند و نکرده‌اند را تعریف کنند.
هر کس که جاسوسی سایر زندانیان را می‌کرد، سیگار جایزه می‌گرفت.
اما کسی که در موردش جاسوسی شده بود هیچ نوع تنبیهی نمی‌شد.
همه به جاسوسی برای دریافت جایزه (که خطری هم برای دوستانشان نداشت) عادت کرده بودند».

تحقیقات نشان داد که این سه تکنیک در کنار هم، سربازان را به نقطه مرگ رسانده است.

  • با دریافت خبرهای منتخب (فقط منفی) امید از بین می‌رفت.
  • با جاسوسی، عزت نفس زندانیان تخریب میشد و خود را انسانی پست می‌یافتند.
  • با تعریف خیانت‌ها، اعتبار آنها نزد هم‌گروهی ها از بین میرفت.

و این هر سه برای پایان یافتن انگیزه زندگی، و مرگ‌های خاموش کافی بود.

این سبک شکنجه، شکنجه خاموش نامیده می‌شود.

منبع :http://forum.bidari-andishe.ir/thread-31234.html




نوع مطلب : سیاسی، مقالات، افشاگری، خبرها، فرهنگی، تحلیل های آخرالزمانی در عصر حاضر، مدارک دخالتهای غرب در ایران امروز، جنگ نرم، دکترین ها یا استراتژی های اعمال شده بر علیه ایران، سبك زندگی اسلامی، 
برچسب ها :
لینک های مرتبط :


آیا قرار است خاطرات اشرافیت دوران سازندگی در دولت یازدهم احیاء شود؟
ضیافت اشرافی و خصوصی زنان دولتی‌ها در کاخ سعدآباد، همراه با شوی لباس و رقص لزگی/ ترک مراسم به نشانه اعتراض توسط همسر صالحی

 گروه سیاسی- رجانیوز: در حالی که در نخستین روزهای سال «اقتصاد و فرهنگ با عزم ملی و مدیریت جهادی» خبر حضور رییس جمهور در شمال کشور و پس از آن به کیش منتشر شد و باعث حیرت افکار عمومی گشت، در آخرین روز فروردین ماه سال جاری، انتشار خبر دیگری توسط رسانه ها باعث تعجب و تاسف شده است.

به گزارش رجانیوز، شب گذشته همزمان با شب میلاد حضرت زهرا سلام الله علیها جشنی به مناسبت بزرگداشت مقام زن در تالار حافظیه کاخ سعدآباد برگزار شد، مراسمی که پیش از این شهیندخت مولاوردی معاون امور زنان رئیس جمهور از برگزاری آن خبر داده بود.

بر پایه گزارشی که خبرگزاری فارس منتشر کرده است، این جشن زنانه و اشرافی در فضای کاخ سعدآباد که فاصله طبقاتی زنان دولتمردان و مسئولان زن دولتی را به رخ عموم زنان جامعه می‌کشید برگزار شد و تمام مدعوین زن این ضیافت، از قبل دعوت شده و و هیچ امکانی برای ورود افراد عادی به این مراسم وجود نداشت. همچنین عالیه صاحبی همسر  رییس جمهور نیز در این مراسم حضور داشت.

در این مراسم با ورود هر میهمان، تشریفات او را تا محل تحویل لوازم شخصی، لباس‌ها، تلفن همراه و دوربین عکاسی همراهی می‌کرد و جای هر فردی از پیش مشخص شده بود.

 این جشن بزرگداشت مقام زن که با بی حجاب شدن میهمانان آن بیشتر شبیه یک دور همی زنانه شده بود از بخش‌های مختلفی غیر از دولت نیز میهمانانی داشت، فعالان امور زنان، بازیگر، کارگردان و نویسنده زن.

 رقص لزگی 6 دختر، کنسرت موسیقی زنان و برگزاری شوی لباس زنان بخشی از ویژه برنامه‌های این ضیافت بود.

 اما برپایی مراسمی به بهانه ولادت بانوی مکرمه اسلام حضرت فاطمه (س) حرمت‌ها و اقتضائاتی دارد که می‌توان آن را در فضایی بی تکلف و خارج از محیط اشرافی یک کاخ آن را برگزار کرد.

 از سوی دیگر اگر قرار است جشنی برای ولادت حضرت زهرا (س) از سوی دولتمردان با حضور خدمتگزاران عرصه زنان برگزار شود بهتر است که در محیطی که عموم زنان جامعه امکان حضور در آن را داشته باشند برپا شود تا شادی برای روز زن ، انحصاری نشود.

در همین باره، جهان نیوز هم نوشت: آنچه پررنگ تر عنوان این مراسم بود، برگزاری شوی لباس ایرانی و اسلامی و همچنین رقص دختران نوجوان در بخشی از آن بود، طوری که به دلیل شرایط نامناسب برنامه، همسر علی اکبر صالحی، رئیس سازمان انرژی اتمی به نشانه اعتراض سالن حافظیه را ترک کرد.

گفته می شود مدیریت این مراسم را همسر حسین فریدون، برادر و دستیار ویژه رئیس جمهور، برعهده داشته است.

دیگر نکته تامل برانگیز این مراسم، حجاب مانکن‌های زن دعوت شده به مراسم بود. با وجود اینکه وضعیت پوشش مانکن‌ها هنگام ورود به ساختمان حافظیه نامناسب بود اما این پوشش در پایان مراسم و هنگام خروج از این ساختمان وضعیت زننده تری پیدا کرد؛ به طوری که مسئولین تشریفات نهاد ریاست جمهوری برای جلوگیری از جولان مانکن ها در محوطه، مجبور شدند آنان را از درب ساختمان حافظیه تا محل توقف خودروهایشان، با آژانس هدایت کنند.

گفتنی است که در پایان مراسم به هر یک از مدعوین ایرانی و خارجی، تعداد 5 سکه تمام بهار اهدا شد.

لازم به ذکر است، با و جود حضور خبرنگار رجانیوز برای پوشش این برنامه، با توجه به چهره و پوشش نامناسب بسیاری از افراد دعوت شده در این مراسم پرحاشیه، به خبرنگاران و عکاسان حتی اجازه نزدیک شدن به محیط کاخ سعد آباد نیز داده نمی شد تا این جشن خصوصی زنانه دولتی ها،  انعکاسی در رسانه ها نداشته باشد.





نوع مطلب : افشاگری، تفکرات غرب زده، 
برچسب ها :
لینک های مرتبط :


خاتمی: با همه وجود از جمهوریت نظام دفاع می کنیم!
آقای خاتمی! نیاز به دفاع شما از جمهوریت نظام نیست/ به جای کودتا علیه رای مردم نتیجه همه انتخابات ها را بپذیرید

گروه سیاسی- رجانیوز: طنز روزگار است که در ایران همواره مدعیان جمهوریت، دموکراسی، حقوق بشر، جامعه مدنی و ... بزرگترین دشمنان آن بوده اند و علیرغم کارنامه سیاه شان در این باره تلاش دارند تا خود را به عنوان یگانه پرچمدار آن معرفی کرده و منتقدان خود را از صحنه به در کنند.

به گزارش رجانیوز، دراین باره اگر از شعار دموکراسی و آزادی توسط مشروطه خواهان در صد سال قبل بگذریم که با این شعارها، اولین مخالف خود یعنی شیخ فضل الله نوری را به دار کشیدند، نمی توان از اظهارات اخیر محمد خاتمی در  هفتاد‌ و پنجمین نشست ماهانه «بنیاد باران» به سادگی عبور کرد که ضمن دفاع از مفهوم «جمهوریت» گفته است: «ما به‌عنوان کسانی که دلبسته به این انقلاب و اسلام هستیم با همه وجود از جمهوریت نظام دفاع می‌کنیم؛ با همه لوازمی که جمهوریت دارد.»

این اظهارات وی در حالی بیان می شود که نگاهی به عملکرد مفتضحانه وی و هفمکرانش طی سالهای گذشته در قبال رای مردم به خوبی روشن می سازد طی سه دهه بعد از پیروزی انقلاب اسلامی بزرگترین آفت و تهدید جمهوریت نظام، جریان اصلاحات بوده است که در بسیاری از مواقع با نپذیرفتن رای مردم و تحقیر خواسته ی ملت، در صدد اجرای خواسته های خود به نام دموکراسی بوده است.

شاید بزرگترین مصداق این مساله، انتخابات سال 88 و 92 ریاست جمهوری باشد که اصلاح طلبان و محمد خاتمی با پذیرش نتیجه یکی و رد نتیجه دیگری، التزام خود به جمهوریت و رای مردم را به خوبی نشان دادند.

همچنین اردوکشی های خیابانی سال 88 و ایجاد اهرم فشار برای ابطال رای 25 میلیونی محمود احمدی نژاد در حالی از سوی خاتمی و همفکرانش انجام شد که همچنان بعد از گذشت 5 سال از آن برهه هیچ سندی مبنی بر تقلب در انتخابات از سوی اصلاح طلبان منتشر نشده است و در مقابل بسیاری از آنها از جمله موسوی لاری وزیر کشور خاتمی اعلام کردند که اساسا در ساختار انتخاباتی ایران امکان تقلب در شمارش آرا آن هم با 11 میلیون رای اختلاف وجود ندارد.

اما انتخابات سال 92 نیز برگ دیگری از فضاحت جریان اصلاحات در مقابله با رای مردم را به نمایش گذاشت چرا که در این رقابت، حسن روحانی کاندیدای مورد حمایت آنها تنها به خاطر 260 رای بیشتر، به عنوان رییس جمهور ایران معرفی شد و در حالی که این امکان وجود داشت شورای نگهبان و وزارت کشور با قرائت نکردن تنها 7 دهم درصد رای روحانی، انتخابات را به دور دوم بکشانند و در پی آن، مقدمات پیروزی کاندیدای دیگر به جز حسن روحانی را فراهم سازند، هیچ گاه چنین نکرده و با دقت و صحت کامل، ضمن شمارش آرای تمام کاندیداها پیروزی دکتر حسن روحانی در این رقابت حساس را اعلام کردند.

اما نکته جالب توجه این بود که در این دور از انتخابات، محمد خاتمی و بسیاری دیگر از همفکرانش نه تنها اعتراضی به نتیجه انتخاباتی که همان شورای نگهبان و وزارت کشور 4 سال قبل برگزار کردند نداشتند بلکه با جشن و پایکوبی، رای شکننده و لب مرزی 50.7% خود را پیروزی قاطع خود اعلام کردند.

با این حال مشخص نیست که امروز خاتمی به عنوان یکی از سران فتنه سال 88 با چه انگیزه و هدفی بیان می دارد که از جمهوریت نظام دفاع می کند، بدون آنکه توضیح دهد کارنامه سیاه خود وهمفکرانش در مقابله با رای مردم و کودتا در برابر آن چگونه قابل توضیح است؟





نوع مطلب : سیاسی، تفکرات غرب زده، مقالات، 
برچسب ها :
لینک های مرتبط :


بیانیه اتحادیه ی انجمن های اسلامی دانشجویان ایرانی در اروپا:
غافلگیری وزارت خارجه در ماجرای ابوطالبی زنگ خطر برای مدعیان ژست «حسابگری» در دیپلماسی است/ آنها که امروز از انقلابی گری نادم شده اند، سرنوشت یاسر عرفات را فراموش نکنند

گروه سیاسی- رجانیوز: رفتار متفرعنانه و تحقیر آمیز آمریکا در عدم صدور مجوز ورود به حمید ابوطالبی برای ورود به خاک این کشور، همچنان در رسانه های مختلف بازتاب دارد و منجر به انتشار تحلیل ها و تفاسیر مختلفی شده است و در همین راستا، اتّحادیه ی انجمن های اسلامی دانشجویان ایرانی در اروپا نیز با صدور بیانیه ای، ضمن تحلیل ریشه ای این مساله نسبت به انفعال و عقب نشینی دولت یازدهم در سیاست خارجی هشدار داده است.

به گزارش رجانیوز، متن کامل این بیانیه را می خوانید:

 بسمه تعالی

 

انّما المومنون الذین آمنوا بالله و رسوله ثمّ لم یرتابوا و جاهدوا باموالهم و انفسهم فی سبیل الله اولئک هم الصادقون
 (سوره ی مبارکه حجرات. آیه ی 15)
 
در میان حوادث سرنوشت سازی که این روزها در عرصه ی سیاست خارجی جمهوری اسلامی ایران رخ می دهد، عدم صدور روادید توسط دولت آمریکا برای نماینده ی ایران در سازمان ملل، نشانگر واقعیت تلخ و عبرت آموزی ست که می توان از چند جنبه به آن نگریست:
 
نگاه اول)
 
این واقعه سندی آشکار بر موضع خصمانه، غیر منطقی و ظالمانه ی دولت آمریکا ست که بی شرمانه قوانین بین المللی و معاهداتش را زیر پا می گذارد. دولت آمریکا، طبق  توافق سال 1946 متضمن شده ست که مستقل از روابط خود با دولت های عضو سازمان ملل، نسبت به صدور روادید برای نماینده ی آن ها اقدام نماید. حال آنکه امروز وقیحانه ازین اهرم استفاده می کند تا صدای مخالفین سیاست های ظالمانه ش را در جهان خاموش سازد.
 
بهانه ی آمریکایی ها برای این اقدام، حضور نماینده ی ایران در جمع دانشجویان پیرو خط امام ست که در اشغال لانه ی جاسوسی آمریکا در سال 1358 شرکت داشته اند. گرچه حتی این ادّعا نیز از سوی نماینده ی ایران تکذیب شده ست، ولی منصفانه که بنگریم، آیا لقب تروریست و جنایتکار شایسته ی کسی است که در یک کشور مظلوم، دفتر جاسوسی و شنود و چپاول به پا می کند، یا دانشجوی بی گناهی که در یک اقدام نمادین بی آنکه به احدی آسیب برساند، نسبت به تعطیلی این دفتر اقدام می کند؟
 
همین اواخر بود که دولت آمریکا رسما اذعان کرد که سفارتخانه ش در آلمان، جاسوسی وسیعی را در سطح حساس ترین مسائل این کشور می کرده است. همین واقعه، اثبات مطلبی ست که دانشجویان ما سی سال پیش آن را رصد کرده بودند. امروز، آن دانشجوی مظلوم آرمانخواه از حضور در جمع جهانی نهی می شود ولی فجایع روزافزون دولت مستکبر و ظالم آمریکا در سکوت ظالمانه ی سازمان ملل سپری می شود. به قول شیخ اجل سعدی: چه حرامزاده مردمانند که سگ را گشاده اند و سنگ را بسته.
 
نگاه دوم)
 
جنبه ی دیگر این موضوع، بی تدبیری دولت تدبیر و امید در انتصاب نماینده ایران در سازمان ملل است. علیرغم اینکه پیش از این، ناصحان دولت پوشیده نسبت به این انتصاب هشدار داده بودند و عواقب این موضوع را متذکّر شده بوند، متاسفانه اولویت های جناحی و  تقسیم کردن پست ها بر اساس خط و ربط های سیاسی، باعث به وجود آمدن تنشی کاملا بی دلیل شده است.
 
غافلگیری وزارت خارجه در این مورد نیز به خوبی نشان می دهد که بعضی مسئولین علیرغم ژست های حسابگرانه، در محاسبه ی رفتار آمریکا دچار سهل انگاری و خطای دید هستند. همین موضوع، زنگ خطری برای نتایج مذاکرات ژنو است که ان شاء الله، نادیده گرفتن نظر ناصحان و صاحب نظران، نتیجه ای چون این تصمیم نداشته باشد.
 
امروز اگر اصرار نسبت به این انتصاب باعث اعمال محدودیت بر فعالیت نماینده ی ایران در سازمان ملل شود، حضور و تاثیرگذاری کشورمان در سازمان ملل تا مدّتی با ناهمواریی هایی همراه خواهد بود. آن روی سکّه هم، اگر نسبت به تعویض نماینده ی پیشنهادی اقدام شود، چه کسی پاسخ گوی عزّت، استقلال و آبروی ملّت ایران است؟
 
نگاه سوم)
 
مطالعه ی تاریخ مبارزان راه آزادی و استقلال کشورها به وضوح نشان می دهد آنهایی که میان راه دست از مبارزه کشیده اند به چه سرنوشت شومی گرفتار آمده اند. یک نمونه ی بارز آن، یاسر عرفات بود، وقتی اولین بار در اجلاس سال 1974 سازمان ملل  نظام سلطه را اینچنین تهدید کرده بود که "من امروز با شاخه ای زیتون در دست و با تفنگ انقلابی در دست دیگر اینجا آمده ام. کاری نکنید که شاخه ی زیتون را کنار بگذارم ".  قدرت موضع انقلابی آن روز تشکیلات خودگران باعث شد که وقتی آمریکا اجازه ی ورود عرفات به خاک این کشور را نداد، سازمان ملل اجلاس خود را سال 1988 در اقدامی کم سابقه در ژنو برگزار کند.
 
سال ها بعد امّا، وقتی یاسر عرفات کم آورد و مسامحه کرد و به جای شاخه ی زیتون، دست انقلابی خود را زمین نهاد، به جای ملاطفت، او را به کناری نهادند.

روی سخن ما، با آن دسته از انقلابیونی ست که امروز از گذشته ی انقلابی خود فاصله گرفته اند و حالا صلاح کار را در چانه زنی و مسامحه با قدرت های استعماری می دانند. حتی اخیرا معدودی شان اظهار ندامت و پشیمانی کرده اند تا شاید مورد بخشش! آمریکا و قدرت های استعماری دنیا قرار گیرند. حاشا و کلّا. که این مسیر عاقبتی جز زبونی و خفّت ندارد. نه به آینده ای که برای خود متصوّر هستند می رسند و نه گذشته ای برای خودشان باقی می گذارند. که شیطان به ابناء خویش وفادار نمی ماند.
 
نقل است که بعد از حکمیت، یکی از افرادی که امام علیه السلام را وادار به صلح کرده بود، نادم و پشیمان پیش امام آمد و گله کرد که: ای علی، ما نفهمیدیم و اشتباه کردیم، شما چرا قبول کردید؟ در نهج البلاغه آمده ست که امام به پشت دست ش می زند که: هذا جزاء من ترک العقده. این سزای کسی ست که بر عقیده ش استوار نباشد.
 
و السلام علیکم و رحمه الله و برکاته
 
اتّحادیه ی انجمن های اسلامی دانشجویان در اروپا




نوع مطلب : سیاسی، تفکرات غرب زده، 
برچسب ها :
لینک های مرتبط :


نامه انتقادی 110نماینده به ضرغامی:
نمایندگان خواستار نقد توافقنامه ژنو شدند/ در مقابل صدها ساعت اظهارات یک طرفه مقامات دولت در حمایت از توافقنامه ژنو به منتقدان نیز فرصت حضور بدهید

گروه سیاسی – رجانیوز: 110 نماینده مجلس طی نامه ای از رئیس سازمان صداوسیما خواستند زمانی را برای منتقدان ژنو در رسانه‌های ملی فراهم آورد تا آنها نقطه‌نظرات خود پیرامون این توافق را بیان کنند.

به گزارش رجانیوز به نقل از خانه ملت، جمعی از نمایندگان مجلس شورای اسلامی طی نامه‌ای از عزت‌الله ضرغامی رئیس سازمان صداوسیمای جمهوری اسلامی ایران خواستند وقتی را برای منتقدان ژنو در رسانه‌های ملی فراهم آورد تا آنها نقطه‌نظرات خود پیرامون این توافق را بیان کنند.

در متن این نامه که تاکنون به امضای 110 نفر از نمایندگان مجلس رسیده، آمده است:

ریاست محترم سازمان صدا و سیمای جمهوری اسلامی ایران

جناب آقای مهندس ضرغامی

با سلام و احترام

درنامه قبلی تعدادی از نمایندگان، درخواست برگزاری جلسات نقد توافق ژنو در رسانه ملی را تقدیم آنجناب نمودند ولی حضرتعالی در پاسخ به درخواست ایشان پاسخ فرمودید: که حمایت از توافقنامه ژنو در دستور کار  رسانه ملی است و فعلا رویکرد انتقادی به مصلحت نمی باشد. بماند که بسیاری از نمایندگان ملت نیز مصالح کشور را در این حوزه حتما در نظر گرفته اند که این درخواست را داشته اند ولی جا دارد که جنابعالی مجددا درخواست را بررسی و دنبال نمایید.

دفاع از حقوق یک ملت که آیندگان درباره آن قضاوت خواهند کرد صحبت از دستاوردهای یک ملت است و کیان و حیثیت یک کشور است و جا دارد ذکر شود رویکرد انتقادی نیز عین حمایت است ولی حمایتی مشروط به تحقق منافع ملی کشور عزیزمان.

در رسانه ملی مسئولین مذاکرات صدها ساعت حاضر شدند و به صورت یک طرفه و منولوگ کار خود را در بسته زیبا ارائه نمودند و کمتر منتقدی اجازه حضور در رسانه ملی را داشت تا داخل این بسته به ظاهر زیبا را برای مردم پرافتخار ایران مشخص کند.

هر چند گستاخی های طرف های مذاکره کننده در عدم پذیرش سفر ایران در سازمان ملل، دیدار با براندازان، تحریم های جدید علیه ملت ایران، صدور قطعنامه های توهین آمیز، زیر سؤال بردن انتخاب مردم در خرداد 92، فشار برای آزادی ازدواج همجنس بازان، توهین کلامی مستمر، فشار حقوق بشری برملت پرافتخار در خدمت به بشریت از طرف بی آبروترین کشورها در حوزه حقوق بشر، همه و همه زیبای ظاهری این بسته را از بین برده است.

به نظر جا دارد جنابعالی در این رویه تجدید نظر کنید که اگر بگذرد و منافع ملت ایران از میان رود آن وقت دیر خواهد بود.





نوع مطلب : سیاسی، پیگیری مذاکرات هسته ای یا توافق نامه ژنو، 
برچسب ها :
لینک های مرتبط :


اولین نطق خواندنی رسایی در سال 93 در مجلس:
دولت با هیاهو و بستن دهان منتقدان می خواهد القا کند توافق ژنو یک پیروزی بزرگ بوده/ هنوز هیچ بخشی از اموال‎مان به دستمان نرسیده/ توافق ژنو به بن‎بست رسیده است

گروه سیاسی- رجانیوز: حجه الاسلام رسایی نماینده مردم تهران در مجلس شورای اسلامی در نخستین نطق پیش از دستور خود در سال 93 نکات مهمی را درباره توافق ژنو، دستاوردهای آن و برخورد دولت با منتقدان مطرح کرد که نظر به اهمیت آن، متن کامل آن را از نظر می گذرانید:

 

بسم الله الرحمن الرحیم

ملت شریف و همكاران محترم

 
در ماه های اخیر یكی از واژه هایی كه مكرر در ادبیات مقام معظم رهبری مورد تاكید قرار گرفته است، واژه استقلال كشور اسلامی است. استقلال یكی از اصول خدشه ناپذیر انقلاب اسلامی خمینی بود. نماد این استقلال در سال های منتهی به 57 با سرگونی رژیم پهلوی تحقق می یافت، در 12 فروردین 58 با مشاركت در رفراندم آری به جمهوری اسلامی و در 13 آبان 58 با تسخیر لانه جاسوسی و از شهریور 59 با حضور در جبهه های دفاع مقدس و در مقاطع دیگر، نماد استقلال خواهی مردم ما مصادیق دیگری بوده است.
 
اكنون اما چندین سال است كه نماد استقلال كشور دانش هسته ای است كه به فتوای عالی ترین مقام سیاسی و دینی ایران و رهبر انقلاب اسلامی امام خامنه ای، هرگز از مجرای صلح آمیز خارج نمی شود. ما همانطور كه در مقاطع دیگر برای استقلال خودمان هزینه های مالی و جانی داده ایم، برای این مقطع تاریخی نیز باید هزینه بدهیم.
 
متاسفانه مدتی است دولت محترم در قالب توافقنامه ای كه در خصوص پرونده هسته ای پذیرفته، به دلیل امتیازات متعددی كه داده و امتیازات حداقلی ای كه ستانده، سبب جری شدن دشمنان دیرینه انقلاب اسلامی شده تا جایی كه جبهه استكبار هر روز با ادعایی تازه نه تنها توهینی جدید می كند كه در مقابل انفعال مدیران سیاست خارجی، یك گام به پیش می نهد.
 
 
دولت محترم نیز به دلیل این كه تمام تخم مرغ های خود را در سبد برداشتن تحریم های ظالمانه قرار داده و هیچ طرح اقتصادی مبتنی بر توان داخلی را مدنظر ندارد، با انفعال در برابر این زیاده خواهی ها تلاش می كند تا توافقنامه ژنو را به سرانجام برساند و به زعم خود تحریم ها را بردارد و گشایشی در زندگی مردم ایجاد كند. همین نكته سبب شده تا جبهه استكبار، سیاست تحقیر و تحمیل را در پیش بگیرد.
 
این در حالی است كه توافقنامه ژنو به بن بست رسیده و بدون تردید به دلیل برخورداری این متن از واژه های كش دار و مبهم و به دلیل متناقض بودن آن با برخی معاهدات بین المللی از جمله معاهده NPT كه استفاده صلح آمیز و غنی سازی در مصارف صلح آمیز را حق تمامی اعضا از جمله ایران می داند و به دلیل خوی استكباری 5+1 و زیاده طلبی های آنها بدون شك به مرحله نهایی نخواهد رسید.
 
دولت محترم در تلاش است تا در قالب تبلیغات و هیاهو و بستن دهان منتقدان و توقیف نشریات منتقد از جمله هفته نامه 9 دی، چنین القا كند كه این توافقنامه یك پیروزی بزرگ بوده است و این در  حالی است كه جبهه استكبار از روزی كه نرمش غیرقهرمانانه دولت یازدهم را دیده، بر فشارهای خود افزوده و عملا نه تنها تحریم ها كاهش نیافته بلكه نشانه های فشار بیشتر غربی ها بر ملت ایران هویداست. متاسفانه دولت محترم در توافقنامه ژنو 28 امتیاز داده و 8 امتیاز گرفته كه این امتیازات از نظر كیفیت نیز با هم قابل مقایسه نیست.
 
آیا می دانستید كه بر اساس توافقنامه ژنو تمام تحریم های سازمان ملل، اتحادیه اروپا و آمریكا كه به بهانه نقض حقوق بشر و حمایت از تروریسم وضع شده، همچنان باقی می ماند؟
 
آیا می دانستید كه بر اساس توافقنامه ژنو دولت ایران تعهداتی بیش از معاهده NPT را پذیرفته و بر این اساس از پس باید با تعریف طرف مقابل فعالیت هسته ای خود را تنظیم كنیم!
 
آیا می دانستید كه ایران بر اساس این توافقنامه پذیرفته كه قطعنامه های شورای امنیت را به شكل رضایت بخشی به سرانجام برساند! و بر اساس یكی از موارد این قطعنامه ها ایران باید موشك های دوربرد خود را برچیند!
 
آیا می دانستید كه یكی از مطالبات این قطعنامه ها توقف فعالیت تاسیسات آب سنگین اراك است!
 
آیا می دانستید كه تاكنون هیچ مبلغی از اموال جمهوری اسلامی كه وعده داده شده بود به حساب جمهوری اسلامی واریز نشده!
 
اكنون شاید دریابیم كه چرا طرف ایرانی درخواست داشته است تا مذاكرات محرمانه بماند. آیا جز این است كه در دو حالت ما یك محتوا را محرمانه نگه می داریم. گاهی محتوایی محرمانه می ماند تا دشمن از جزئیات آن مطلع نشود. اما با توجه به این كه مذاكرات ژنو اساسا با دشمنان این ملت است، بدیهی است كه دلیل محرمانه ماندن مذاكرات و توافقات از این رو نیست.

اما گاهی نیز ما محتوایی را محرمانه نگه می داریم تا دوست از جزئیات آن مطلع نشود به دلیل این كه در صورت اطلاع دوست از این محتوای بد، قطعا یا عصبانی می شود و یا ناراحت. توافقنامه ژنو و جزئیات آن دقیقا به همین دلیل محرمانه نگه داشته شده چون این توافقنامه به نفع ملت ایران نیست و در صورت اجرایی شدن با تفسیری كه طرف غربی دارد و در متن توافقنامه اجازه اعمال این تفسیر به او داده شده، قطعا استقلال كشور به خطر می افتد.
 
ما تردید نداریم تا ابر رهبری همچون امام خامنه ای پرچمدار این كشتی است، قطعا 5+1 نخواهد توانست به خواسته های شوم خود برسد هر چند نماینده آمریكا وندی شرمن ادعا كند كه ظریفانه به آقای ظریف نزدیك شده و آنها در مذاكرات همدیگر را به نام كوچك صدا می كنند و گاهی درباره مسائل خصوصی با یكدیگر سخن می گویند.
 
ما 25 سال صدای خمینی را از گلوی خامنه ای می شنویم. خمینی هرگز اجازه زیاده طلبی به استكبار جهانی نداد، خامنه ای هم چنین اجازه ای را نمی دهد و تردید نداریم كه در این جدال نیز نگاه رهبری انقلاب كه فرمودند به نتایج این مذاكرات خوشبین نیستند تحقق خواهد یافت نه نگاه آنهایی كه اظهار خوشبینی به مذاكرات می كنند.
 
اما جناب آقای روحانی و ظریف، امروز خود به خوبی متوجه شده اند كه توافقنامه ژنو به دلیل محتوای غیرحقوقی، مبهم و كشدار به متنی تبدیل شده كه انواع و اقسام تفاسیر از آن قابل برداشت است و همین نكته سبب زیاده خواهی 5+1 شده است. از همین روست كه اخیرا جناب آقای روحانی و ظریف، تصمیم گرفته اند تا تیمی از حقوقدانان را در مذاكرات همراه خود كنند. ای كاش این اقدام قبل از پذیرش این متن غیرحقوقی و در زمانی كه منتقدین خود را با انواع و اقسام اتهامات می نواختند، صورت می گرفت.
 
زیاده طلبی های طرف غربی و سوءاستفاده های آنها از این متن غیرحقوقی و مبهم و مطالبات مداخله جویانه طرف مقابل از جمله ورود آنها به مباحث موشكی، منع تحقیقات و پیشرفت هسته ای در كنار طرح درخواست های نامشروع و غیر انسانی به عنوان مطالبات حقوق بشری و نامشروع دانستن انتخابات یازدهم ریاست جمهوری و در آخرین مرحله عدم صدور ویزای نماینده جمهوری اسلامی در مقررسازمان ملل، همه و همه نشان می دهد كه توافقنامه ژنو به بن بست رسیده و عملا ما با آنها نمی توانیم به توافقی برسیم.
 
اساسا وقتی 5+1 رسما اعلام می كند كه با توافقنامه ژنو به دنبال امنیت اسرائیل و جلوگیری از پیشرفت ایران اسلامی است و از طرفی بر اساس آموزه های دینی و حسینی ما نیز نمی توانیم در برابر ظلم ساكت بمانیم، چگونه چنین توافقی بین ما و كفر صورت خواهد گرفت؟
 
مهمترین دستآورد این توافقنامه این است كه بخش هایی از مردم كه در سایه شعارهای منفعلانه دولت یازدهم و در سایه بزك كردن دشمنی غربی ها توسط برخی از رسانه های اصلاح طلب، فكر می كردند كه با كوتاه آمدن در موضوع هسته ای فشارها برداشته می شود، یكبار دیگر یقین خواهند كرد كه این، وعده ای دروغین بیش نیست چرا كه قرآن می فرماید لن ترضی عنك الیهود و لا النصاری حتی تتبع ملتهم.
 
دستآورد دیگر امیدواریم این باشد كه دولت محترم آقای روحانی به جای این كه چشمشش به رفع تحریم های ظالمانه باشد، تمام نگاهش را متوجه ظرفیت درونی كشور خواهد كرد تا در سایه سیاست های ابلاغی رهبر معظم انقلاب از جمله اقتصاد مقاومتی، با اتكا به توان داخلی و نیروهای جوان این مرز و بوم، مشكلات حل و عملا تحریم ها بی اثر و به درك واصل شود. دولت از یاد نبرد كه هر چه بیشتر توان خود را بر رفع تحریم های ظالمانه متمركز كند،‌ دشمن نیز احساس تاثیر می كند و در این بخش فشار بیشتری خواهد آورد.




نوع مطلب : مقالات، افشاگری، سیاسی، پیگیری مذاکرات هسته ای یا توافق نامه ژنو، 
برچسب ها :
لینک های مرتبط :


افشای برخی از مواد توافقنامه جامع ایران و 1+5/
شریعتمداری بخشی از مواد توافقنامه جامع ایران و 1+5 را افشا کرد/ پذیرش پروتکل الحاقی، برچیدن تاسیسات و پذیرش «غنی‎سازی سمبلیک»
گروه سیاسی - رجانیوز: حسین شریعتمداری در جدید‌ترین یادداشت خود، جزئیات منتشر نشده‌ای از توافقی که گفته می‌شود طرف امریکایی برای مذاکرات گام نهایی روی میز ایران گذاشته است را منتشر کرد. 

به گزارش رجانیوز، مدیر مسئول روزنامه کیهان در یادداشت روز یکشنبه خود با اشاره به مذاکرات گام نهایی که طبق توافق ژنو قرار است به یک توافقنامه بلند مدت منجر شود، الزام ایران به پذیرش پروتکل الحاقی، برچیدن تاسیسات هسته‌ای و باقی ماندن غنی‌سازی سمبلیک در ایران، ورود ایران به یک پروسه حداقل ۲۰ ساله پاسخ به مطالعات ادعایی و تغییر ماهیت رآکتور آب سنگین اراک و عملا بی‌خاصیت شدن آن، به عنوان مهم‌ترین مطالبات طرف مقابل از ایران یاد کرد و اعلام کرده است که طرف ایرانی نیز به صورت تلویحی برخی از این مطالبات را پذیرفته است! 

در ادامه متن کامل یادداشت شریعتمداری را می‌خوانید: 

۱-این نوشته در پی آن نیست که تلاش بی‌وقفه تیم مذاکره‌کننده هسته‌ای کشورمان را نادیده بگیرد و یا در انگیزه آنان برای حفظ و حراست از دستاوردهای نظام خدشه‌ای وارد کند ولی شواهد و نشانه‌هایی در دست است که نشان می‌دهد آنچه تاکنون و در جریان مذاکرات اخیر با گروه کشورهای ۵+۱ به دست آورده‌ایم با آنچه وعده داده شده بود و انتظار می‌رفت فاصله زیادی دارد تا آنجا که می‌توان گفت تنها دستاورد دور جدید مذاکرات اثبات بی‌خدشه این واقعیت بوده است که «آمریکا قابل اعتماد نیست»! 

و این، اگر چه با دستاوردهای مورد انتظار همخوانی نداشته و از جنس و سنخ دیگری است ولی بی‌تردید دستاورد بزرگی است که می‌تواند در ترسیم «نقشه‌راه» نقش سرنوشت‌سازی داشته و برخی از توهمات پمپاژ شده طی سال‌های اخیر را از میان بردارد. 

و اما، این فاصله که پر ناشدنی به نظر می‌رسد را نه در کوتاهی تیم مذاکره‌کننده، بلکه باید در بستر و چارچوب -modality- تحمیل شده مذاکرات جست‌وجو کرد و به قول «لاپلاس»، کسی که در کویر پشت به خورشید می‌دود، همواره سایه خود را پیش روی خواهد داشت و نباید تصور کند که با افزایش سرعت می‌تواند از سایه خود سبقت بگیرد! چاره کار، تغییر «جهت حرکت» است و نه؛ افزایش سرعت. یادداشت پیش روی، اگر از وسوسه اصحاب وطن‌فروش فتنه ۸۸ و لیبرال‌های سینه‌چاک و خود باخته- و بعضا خود فروخته- غرب‌گرا دور بماند، در پی همدلی و همراهی با تیم مذاکره‌کننده کشورمان است و در وسع و اندازه خود، لغزش‌گاه‌های مسیری که پیش گرفته شده است را به نمایش می‌گذارد و بر این واقعیت تاکید دارد که بستر و چارچوب کنونی مذاکرات‌‌ همان «ش‌تر مجنون» در داستان ملای‌رومی است که دل در گرو کُرِه خود دارد و برای رسیدن به «کوی‌لیلی» قدم از‌قدم بر نمی‌دارد. بخوانید! 

۲- فردای آن روز که توافقنامه ژنو به امضاء رسید - یکشنبه ۳ آذرماه ۹۲ / ۲۴ نوامبر ۲۰۱۳ - «فرد کاپلن» روزنامه‌نگار مشهور آمریکایی و ستون‌نویس روزنامه‌های نیویورک تایمز، نیویورکر، آتلانتیک و اسلیت آنلاین و مؤلف چند کتاب در زمینه‌های نظامی و جنگ هسته‌ای، طی مقاله‌ای با ابراز تعجب نوشت: 

 «چند هفته پیش یک مقام رسمی ارشد کاخ سفید از من و چند روزنامه‌نگار دیگر دعوت کرد تا نظر ما را درباره پیش‌نویس توافقنامه‌ای که قرار بود اوباما در مذاکره ۵+۱ با ایران به طرف ایران پیشنهاد کند جویا شود. وقتی متن پیش‌نویس توافقنامه را دیدیم، آن را کاملاً یکسویه ارزیابی کردیم و همه ما بر این باور بودیم که ایرانی‌ها هرگز این متن را نخواهند پذیرفت و به شرایطی که در آن آمده است تن‌نخواهند داد. پیش‌نویس توافقنامه به گونه‌ای بودکه هیچیک از مواد آن نمی‌توانست با اعتراض یک آمریکایی، یک اسرائیلی و یا یک عرب متعصب روبرو شود. اما امروز که متن توافقنامه یکشنبه ژنو منتشر شد با کمال تعجب دیدم‌‌ همان پیش‌نویسی است که چند هفته قبل دیده بودم و اکنون تیم هسته‌ای ایران، برخلاف انتظار ما، بدون کمترین تغییری در متن پیش‌نویس به آن تن داده و پذیرفته است.»! 

کیهان در‌‌ همان اولین روزهای بعد از توافق ژنو و در جریان رصد رسانه‌های آمریکایی به نوشته «فردکاپلن» در سایت «اسلیت آنلاین» دسترسی پیدا کرده بود ولی به مصداق آیه شریفه «ان جائکم فاسق بنباء... اگر فاسقی خبری آورد، درباره آن تحقیق کنید» انتشار آن را به مصلحت ندیده و ترجیح داده بودیم که با اعلام پیروزی تیم هسته‌ای و رئیس‌جمهور محترم کشورمان همسویی کنیم، اما وقتی متن توافقنامه ژنو - به روایت وزارت خارجه خودمان  و نه fact sheet کاخ‌سفید- منتشر شد، با کمال تاسف آنچه فرد‌کاپلن نوشته بود را «واقعی» یافتیم و طی چند یادداشت و گزارش به نقد مستند توافقنامه پرداختیم اما، باز هم به نوشته یاد شده استناد نکردیم، و این در حالی بود که برخی از دوستان با کم‌لطفی! کیهان و اسرائیل را به همسویی در مخالفت با توافقنامه ژنو متهم می‌کردند و در‌‌ همان حال کاپلن به صراحت نوشته و استناد کرده بود توافقنامه ژنو هر آمریکایی و اسرائیلی متعصبی را هم راضی کرده است. 

امروزه اما، بسیاری از دیرباور‌ها نیز به این باور رسیده‌اند که در توافقنامه ژنو امتیازهای نقد داده‌ایم - نظیر امتیاز غنی‌سازی ۲۰ درصد - ولی حتی وعده‌های نسیه هم نگرفته‌ایم، که افزایش تحریم‌ها، غیرقابل دسترس بودن اقساط دارایی‌های خودمان که بلوکه شده است و... فقط بخشی از آن وعده‌های نسیه و انجام نشده است. 

۳- روز چهارشنبه هفته گذشته، رهبر معظم انقلاب در دیدار مدیران و کار‌شناسان سازمان انرژی اتمی، نقشه راه فعالیت هسته‌ای کشورمان را ترسیم کردند و بر این محورهای غیرقابل تغییر تأکید ورزیدند که؛ «فعالیت‌های جمهوری اسلامی ایران در زمینه تحقیق و توسعه هسته‌ای به هیچ‌وجه متوقف نخواهد شد و هیچیک از دستاوردهای هسته‌ای نیز تعطیل‌بردار نیست... و کسی هم حق معامله بر روی آن‌ها را ندارد و کسی هم این کار را انجام نخواهد داد... تنها راه این است که به مسیر پیشرفت خود با قدرت ادامه دهیم و زیر بار حرف زور نرویم»... حضرت‌آقا با اشاره به فضاسازی بین‌المللی دشمن علیه برنامه هسته‌ای کشورمان فرمودند «بر‌همین اساس بود که با طراحی جدید دولت برای مذاکره درخصوص موضوع هسته‌ای موافقت شد تا این جو جهانی شکسته و ابتکار عمل از طرف مقابل گرفته شود» 

اکنون و باردیگر با تأکید بر قابل تقدیر بودن تلاش تیم هسته‌ای کشورمان می‌توان گفت؛ لازمه تحقق نقشه راهی که رهبرمعظم انقلاب ترسیم فرموده‌اند تغییر بستر مذاکرات- نه توقف آن - و تدوین چارچوب و مدالیته‌ای متفاوت با چارچوب کنونی مذاکرات است. این چارچوب می‌تواند و باید در محدوده معاهده NPT و پادمان‌های مربوطه تدوین و تعریف شود، چرا که بستر کنونی مذاکرات با زیاده‌خواهی‌های غیرقانونی و محورهای فرا‌تر از معاهدات پذیرفته شده بین‌المللی و عرف رایج و شناخته شده مذاکرات تهیه و ارائه - بخوانید تحمیل - شده است. 

در این‌باره اگرچه گفتنی‌های درخور توجهی هست ولی در محدوده این نوشتار تنها به نمونه‌هایی از آن اشاره می‌کنیم و باقی به بعد می‌گذاریم. 
۴- آمریکایی‌ها در جریان مذاکرات واژه من‌درآوردی «BREAK OUT - نقطه‌گریز»، را که در هیچیک از متون قانونی و فایل‌های فنی و حقوقی هسته‌ای سابقه ندارد، به میدان مذاکره آورده و ادعا می‌کنند فعالیت اتمی ایران باید به گونه‌ای باشد که در صورت تصمیم به ساخت سلاح هسته‌ای  - نقطه‌گریز از معاهده NPT- حداقل بین ۱۲ تا ۱۸ ماه با تولید سلاح‌اتمی فاصله داشته باشد. جان‌کری در مصاحبه اخیر خود گفته است این فاصله در حال حاضر فقط ۲ ماه است! آمریکایی‌ها برای افزایش «نقطه‌گریز» از - به قول خودشان - ۲ماه‌به ۱۸‌ماه، تاکید می‌کنند و به جد از تیم هسته‌ای کشورمان می‌خواهند که 

الف: تعداد سانتریفیوژهای فعال کمتر از ۴ هزار دستگاه باشد! 
ب: مواد هسته‌ای ذخیره شده - اورانیوم زیر ۵ درصد - بیشتر از ۲۰۰۰ کیلو نباشد! 
ج - ایران با پذیرش پروتکل الحاقی -بازرسی‌های سر زده، از هر جا و در هر‌زمان- زمینه نظارت دایمی بر فعالیت هسته‌ای خود را فراهم آورد. 

تن دادن به این خواسته غیرقانونی حریف که متأسفانه برخی خبر‌ها از پذیرش - دستکم ضمنی- آن از سوی تیم کشورمان حکایت می‌کند، یعنی، دست کشیدن از غنی‌سازی صنعتی و کاهش فعالیت هسته‌ای ایران در حد آزمایشگاهی! در این صورت، باید تأسیسات فعال هسته‌ای کشورمان را برای همیشه از چرخه قانونی خارج کرده و اوراق کنیم و در یک کلام، فعالیت هسته‌ای نداشته باشیم. آمریکایی‌ها در مذاکرات به صراحت از واژه‌ اوراق کردن -DISMANTLE- بهره گرفته‌اند. 

این در حالی است که معاهده NPT و پادمان‌های مربوطه، هیچگونه محدودیتی برای تعداد سانتریفیوژ‌ها، میزان ذخیره‌سازی اورانیوم غنی شده و درصد آن قائل نشده و تنها راه پیشگیری از تولید سلاح را در بازرسی‌های آژانس تعریف کرده است. 

۵- آمریکایی‌ها در جریان مذاکرات واژه جدید دیگری نیز با عنوان «ابعاداحتمالی نظامی PMD» اختراع کرده و ادعا می‌کنند، برای اطمینان از اینکه احتمال رویکرد به تولید سلاح هسته‌ای در جمهوری اسلامی ایران وجود نداشته و یا در گذشته حرکتی در این جهت صورت نپذیرفته است باید به تمامی پرسش‌های قبلی ۵+۱ پاسخ داده شود و اجازه بازرسی از تمامی مراکز نظامی و تسلیحاتی، شناسایی تمامی دانشمندان هسته‌ای و مذاکره و مصاحبه با آن‌ها، معرفی تمامی افراد و مراکزی که مورد نظر بازرسان باشد و... نیز در دستور کار قرار گیرد. 

نکته درخور توجه آنکه، حریف هیچ نقطه‌ پایانی برای اعلام نتیجه این بازرسی‌ها و عادی شدن پرونده هسته‌ای ایران مشخص نمی‌کند و نقطه پایان را نه در اطمینان فنی و حقوقی، بلکه در اقناع خود می‌داند و در مواردی اعلام کرده است که انجام این بازرسی‌ها و اعلام نتیجه‌نهایی حداقل - تاکید شده است که حداقل - ۲۰ سال طول می‌کشد! 
گفتنی است که آمریکایی‌ها اعلام کرده‌اند بعد از بازرسی از یک مرکز و اطمینان از عدم وجود فعالیت هسته‌ای در آن، می‌توانند باز هم برای بازرسی به آن مرکز مراجعه کنند چرا که بعید نیست در فاصله بعد از بازرسی اول، انحراف به سوی تولید سلاح -DIVERSION- صورت پذیرفته باشد! این بهانه را پیش از این درباره پارچین پیش کشیده بودند، تن دادن به این خواسته غیرقانونی حریف نیز مفهومی غیر از تعطیل کردن و توقف فعالیت‌های هسته‌ای کشورمان ندارد. پیش از این طی یادداشتی با یک محاسبه سرانگشتی نتیجه گرفته بودیم که پایان این بازرسی‌ها حداقل ۲۰۰ سال به درازا می‌کشد! 

طرح پیشنهادی ۵+۱ برای راکتور آب سنگین اراک نیز به مفهوم تعطیلی این مرکز است، از جمله با این پیشنهاد که ظرفیت آن از ۴۰ مگاوات کنونی به ۱۰مگاوات-یعنی تقریبا هیچ- کاهش یابد و... 

 دراین‌باره و مخصوصا درباره وعده‌های نسیه و دم‌دستی و «ریز» حریف که متأسفانه در برخی رسانه‌ها «درشت‌ نمایی» می‌شود گفتنی‌های دیگری نیز هست که به بعد می‌گذاریم.




نوع مطلب : مقالات، افشاگری، سیاسی، پیگیری مذاکرات هسته ای یا توافق نامه ژنو، تفکرات غرب زده، 
برچسب ها :
لینک های مرتبط :


پیشنهاد رئیس سابق سیا به کاخ سفید:
همزمان با کم رنگ شدن تحریم ها در موضوع هسته ای، تحریم‌های گسترده با موضوعات جدید را اعمال کنید/ اگر ایران را راحت بگذاریم نفوذش در منطقه بیشتر می‌شود

گروه بین الملل – رجانیوز: رئیس سابق سیا ضمن حمایت از مذاکرات هسته‌ای با ایران، نسبت به پیامد برداشته شدن تحریم‌ها هشدار داد. او می‌گوید با تقویت اقتصاد ایران خطر حمایت این کشور از تروریسم و بی‌ثبات کردن منطقه افزایش می‌یابد.

دیوید پترائوس، رئیس پیشین سازمان سیا و وانک سرچوک، از تحلیلگران ارشد "مرکز مطالعات امنیتی نوین آمریکا" در یادداشتی که روز پنج‌شنبه (۲۱ فروردین/ ۱۰ آوریل) منتشر شد به بررسی مذاکرات هسته‌ای و آینده روابط ایران و آمریکا پس از دست یافتن احتمالی به یک توافق نهایی پرداختند.

به گزارش دویچه وله، نویسندگان این یادداشت که در "واشنگتن پست" منتشر شده معتقدند که آمریکا باید برای دوران پس از حل احتمالی مناقشه بر سر پرونده هسته‌ای ایران برنامه‌ریزی کند و برای این منظور پنج پیشنهاد مشخص ارائه کرده‌اند.

ادعا درباره تقویت اقتصاد ایران و افزایش حمایت از تروریسم

پترائوس و سرچوک از تلاش دیپلماتیک برای دست یافتن به یک توافق جامع و نهایی با ایران که مانع تولید سلاح اتمی توسط این کشور شود حمایت کرده و همزمان نسبت به خطر یک "توافق بد" که در آن فعالیت‌های اتمی جمهوری اسلامی به اندازه کافی به عقب رانده نشده باشد هشدار داده‌اند.

نویسندگان یادداشت معتقدند توافق نهایی چنانچه خطر ایران اتمی را کاملا بر طرف کند می‌تواند زمینه تنش‌زدایی در روابط جمهوری اسلامی با کشورهای همسایه و آمریکا را فراهم کند اما احتمال این که این کشورها را با خطری جدی‌تر روبرو کند بیشتر است.

رئیس پیشین سیا و تحلیلگر آمریکایی، جمهوری اسلامی را حکومتی حامی تروریسم و بی‌ثبات‌کننده منطقه ‌خواند و هشدار داد که برداشته شدن تحریم‌ها پس از توافق نهایی قدرت اقتصادی این کشور را به شدت افزایش می‌دهد.

در این یادداشت تاکید شده که ایران در شرایط اعمال تحریم‌های فلج‌کننده نیز به حمایت از نیروهای افراطی در خاورمیانه و فراتر از منطقه، به عنوان بخشی از راهبرد ژئوپولتیک خود ادامه داده است.

اگر ایران را راحت بگذاریم نفوذش بیشتر می شود!

ایران و کشورهای ۱+۵ پس از سه دور مذاکره کارشناسی در وین بیستم فروردین اعلام کردند که مرحله دوم مذاکرات را که هدف آن دست یافتن به یک توافق جامع عنوان شده ۲۳ اردیبهشت آغاز می‌کنند.

پترائوس و سرچوک می‌نویسند حذف تحریم‌ها و از سر گیری روابط تجاری ایران با قدرت‌های بزرگ اقتصادی می‌تواند امکانات این کشور را برای گسترش "نفوذ ویرانگرش" در کشورهایی چون سوریه، عراق، لبنان، شبه جزیره عربستان و در میان فلسطینی‌ها تقویت کند.

بر این اساس چنانچه ایران به سیاست‌های خود در حمایت از تروریسم و بی‌ثبات‌کردن منطقه خاتمه ندهد یک "توافق خوب" هم می‌تواند آمریکا و متحدانش در منطقه را با دشمنی خطرناک‌تر که بهتر مجهز شده روبرو کند.

نویسندگان این یادداشت تصریح می‌کنند که طرح این نگرانی‌ها به معنای درخواست قطع مذاکرات دیپلماتیک با تهران نیست و اولویت آمریکا باید بستن "درهای خطر" دست یافتن ایران به بمب اتمی از طریق یک توافق‌نامه نهایی باشد.

توافق پایان رویارویی نیست

به نوشته‌ی واشنگتن پست دو نویسنده یاد شده تصریح می‌کنند که گزینه نظامی نیز جایگزین مناسبی برای تلاش‌های دیپلماتیک نیست و علاوه بر پیامدهای آن در بی‌ثباتی منطقه و اقتصاد جهانی، شانس کمتری برای توقف فعالیت‌های مناقشه‌برانگیز هسته‌ای ایران دارد.

رئیس پیشین سازمان سیا و کارشناس مرکز مطالعات امنیتی در خاتمه به دولتمردان آمریکا توصیه می‌کنند برای کاهش خطر یک جمهوری اسلامی قدرتمند و خطرناک پس از توافق نهایی هسته‌ای، پنج اقدام مشخص را در دستور کار قرار دهند.

مطابق این نوشته آمریکا باید پیش از هر چیز مشخص کند که صرف‌نظر از نتیجه مذاکرات تا زمانی که تهران در رفتار خود که ثبات منطقه را به خطر می‌اندازد به طور اساسی تجدید نظر نکند تنش‌زدایی و آشتی واقعی میان ایران و ایالات متحده ممکن نخواهد بود.

همچنین آمریکا باید رایزنی‌های خود با متحدان عرب و اسرائیلی را برای دست یافتن به یک درک مشترک درباره چگونگی رویارویی با ایرانی که به لحاظ اقتصادی قدرتمند شده تقویت کند.

در دور سوم مذاکرات ایران و کشورهای ۱+۵ در وین طرفین توافق کرده‌اند مرحله بعدی مذاکرات را که هدف آن دست یافتن به یک توافق جامع و نهایی عنوان شده ۲۳ اردیبهشت آغاز کنند.

سوریه جبهه مرکزی برای تسلط بر منطقه است

مطابق نظریه این دو کارشناس آمریکایی با کاهش تحریم‌ها امکانات ایران برای تجهیز، آموزش و حمایت مالی از گروه‌های تروریستی افزایش می‌یابد و آمریکا و هم‌پیمانانش در منطقه باید مقدمات لازم برای مقابله با این فعالیت‌ها و در نهایت برچیدن شبکه‌های تروریستی را فراهم کنند.

نویسندگان یادداشت در سومین توصیه خود سوریه را جبهه مرکزی نبرد برای تسلط بر منطقه خوانده و از دولت آمریکا می‌خودهند از موقعیت خود در این کشور به شدت مراقبت کند و تجهیزات و امکانات بیشتری در اختیار مخالفان بشار اسد قرار دهد.

دویچه وله در ادامه این گزارش آورده است: بر خلاف نظر برخی تحلیلگران که معتقدند با حل مناقشه بر سر پرونده هسته‌ای ایران، آمریکا می‌تواند حضور خود در خاورمیانه را کاهش دهد، پترائوس و سرچوک اعتقاد دارند واشنگتن باید برای حمایت از هم‌پیمانانش در منطقه و ایجاد تعادل در برابر قدرت فزاینده ایران پس از لغو تحریم‌ها، "حضور نظامی، دیپلماتیک و اطلاعاتی" خود در خاورمیانه را عمیق‌تر و تقویت کند.

پنجمین اقدامی که نویسندگان یادداشت ضروری عنوان کرده‌اند عدم لغو تحریم‌های مرتبط با فعالیت‌های تروریستی و اعمال تحریم‌های جدید در این عرصه است.

تحریم‌ها به بهانه جدید علیه ایران اعمال شود

بنا بر این تحلیل چنانچه ایران و کشورهای ۱+۵ به توافق نهایی دست پیدا کنند و تحریم‌ها لغو شود خواه ناخواه سیل دلارهای بلوکه شده ایران و درآمدهای حاصل از فروش نفت و گاز به کشور سرازیر می‌شود.

بر این مبنا دو کارشناس آمریکایی پیشنهاد می‌کنند که واشنگتن به دنبال اعمال تحریم‌های جدید باشد که بر مبنای آن بانک‌ها، شرکت‌ها و ایرانیان مرتبط با فعالیت‌هایی که بی‌ثبات‌کننده منطقه تلقی می‌شوند از دست‌یابی به این دارایی‌ها محروم شوند.

به باور آنها آمریکا باید پیش از امضای توافق‌نامه نهایی برنامه‌ریزی برای اعمال چنین تحریم‌هایی را آغاز کند و برنامه مشخصی برای اعمال مجدد و سریع "تحریم‌های فلج‌کننده" در صورت اجرای ناقص توافقنامه توسط ایران داشته باشد.

این در حالی است که وزیر امور خارجه آمریکا سه شنبه گذشته با حضور در جمع اعضای کمینه دفاعی سنای آمریکا با اشاره به دور جدید گفتگوهای ایران و 1+5 گفت: «ما با جدیت و چشمان کاملا باز وارد این گفتگوها شده ایم. برای همین در حالی که گفتگو می کنیم، ما به اعمال تحریم هایی که تحت تاثیر طرح اقدام مشترک نباشند، ادامه می دهیم؛ تحریم هایی که نه فقط بر سر برنامه اتمی بلکه بر سر حمایت از این کشور از تروریسم نیز اعمال می شود. همچنین پرونده این کشور را در خصوص حقوق بشر در هر جایی که بتوانیم، دنبال می کنیم.»




نوع مطلب : مقالات، افشاگری، سیاسی، مدارک دخالتهای غرب در ایران امروز، آمریکا و غرب یک دروغ بزرگ، پیگیری مذاکرات هسته ای یا توافق نامه ژنو، 
برچسب ها :
لینک های مرتبط :




( کل صفحات : 435 )    1   2   3   4   5   6   7   ...   
 
 
برچسب ها
پیوندها
آخرین مطالب