نبرد نهایی
امام على علیه‏السلام : هر كس چشم خود را [از نامحرم] فرو بندد، قلبش راحت می‏شود.
اندر باب نسخه‌ها‌ی متناقض «یك سایت محترم!»
سال گذشته؛ اسكار «جدایی...» افتخاری برای تمام ملت ایران است/ امسال؛ اسكار«آرگو» ربطی به ما ندارد، سینمای ایران كارخودش را بكند!
گروه فرهنگی: اینكه اسكار یك جایزه سیاسی ـ سینمایی است، چیزی پوشیده و مكتومی نبوده است كه الان و بواسطه اختصاص جایزه به آرگو عیان شده باشد. حتی زمانی هم كه روشنفكران وطنی همه تلاش خودشان را تجمیع كرده بودند تا بگویند جدایی اصغر فرهادی به خاطر ویژگی های هنری اش لایق این جایزه شده، باز هم برای آنها كه فیلم را دیده بودند چندان قابل پذیرش نبود.
 
به گزارش رجانیوز، حالا دیگر اگر بخواهیم از اسكار گرفتن «آرگو» نتیجه بگیریم كه اسكار سیاسی است، قطعاً كار مهمی نكرده‌ایم. چرا كه سالهاست این گزاره اثبات شده است و حتی مردم كوچه و بازار هم به آن اعتقاد دارند و این تنها عده‌ای روشنفكرنما هستند كه آن را باور نمی‌كنند و ترجیح می‌دهند از مراسم اسكار فقط خط اطوی كت و شلوار زیبای فلان هنرپیشه یا صحبت‌های درگوشی فلان كارگردان در گوش «اصغر فرهادی» را ببینند و بشنوند. گرچه امسال میزانسن اسكار با اهدای جایزه‌ی بهترین فیلم به «آرگو»، پیام ویدئویی همسر اوباما و اعلام نام این فیلم توسط او و نیز توهین مستقیم كارگردان این فیلم - «بن‌افلك»- به كشورمان در سخنرانی بعد از دریافت جایزه‌اش، به قدری گل‌درشت چیده شده بود كه هر كس سیاسی بودن اسكار امسال را رد كند، فقط بهره‌ی هوشی پایین یا خدایی ناكرده وابستگی و تعلق خاطر بیش از حد خود به ینگه دنیا و البته میزان وطن‌پرستی‌اش را اثبات كرده است.
 
 
به گزارش رجانیوز، همین رو بازی كردن گردانندگان قطعاً غیر حكومتی اسكار –آن طور كه روشنفكرنمایان اصرار دارند بگویند- باعث شده تا در یك اتفاق تأثربرانگیز عده‌‌ای پیش از آغاز مراسم اسكار، قلم به دست گرفته و از تبعات احتمالی فروپاشی كاخ خودساخته‌ی اسكار در اذهان مخاطبان خویش پیشاپیش ابراز نگرانی كنند و در رویه‌ای به شدت متناقض با نوشته‌های پیشین خود به وی‍ژه در هنگام اسكار گرفتن «جدایی نادر از سیمین» در سال گذشته، از بی‌اهمیتی اسكار بنویسند و این چنین نتیجه بگیرند: «خلاصه کلام اینکه: اسکار به آرگو تعلق بگیرد و یا نگیرد، ما باید هوشمندانه و هنرمندانه کار خودمان را بکنیم و بار خودمان را ببریم، بی‌هنری با هیچ توجیه و معیاری قابل قبول نیست؛ حتی اگر هالیوودی‌ها بر آن مهر تأیید زده باشند. فتأمل جداً.»
 
این تنها جمله‌ی طلایی یادداشت منتشر شده در «یك سایت محترم» نیست و كار به همین جا ختم نمی‌شود؛ چرا كه آقایان در همین افاضات خویش این چنین استدلال كرده‌اند كه «دوستان همین عملکرد اسکار را ممکن است بهانه قرار دهند و از فردا از هر فیلم سیاسی فاقد ارزش هنری دفاع کنند و در مقابل معترضان بگویند: مگر آمریکایی‌ها از آرگو دفاع نکردند، پس چرا ما دفاع نکنیم؟ این استدلال چند مشکل دارد که این بنده‌ی کم‌ترین سعی خواهم کرد به اختصار به آنها بپردازم. اول آن که مگر معیار، هالیوود است؟ چطور می‌توان مدعی سینمایی معنوی و دینی شد و آنگاه در مقام قضاوت به آمریکایی‌ها و هالیوودی‌ها تأسی کرد؟ اگر جنس سینمای انقلاب اسلامی یکسره از لون دیگری است، چرا در نهایت باید هالیوودی‌ها را سرمشق درستی یا نادرستی قرار دهیم؟»
 
البته خواندن این جملات به خودی خود شاید چندان عجیب نباشد و حتی این استدلال مبنی بر الگو نبودن هالیوود به شدت هم منطقی جلوه كند. اما ماجرا وقتی جالب می‌شود كه بدانیم آقایان سال گذشته چه قبل و چه بعد از گرفتن اسكار توسط «اصغر فرهادی» چه نوشته‌اند و چگونه این «افتخار» اسكار گرفتن از همین هالیوود حالا متعلق به آمریكای جهان‌خوار را كه نباید به هیچ وجه الگوی سینمای دینی ما باشد، تحلیل كرده‌اند. برای این منظور، فقط كافی است نگاهی داشته باشیم به برخی از جملات و تیترهای همین «یك سایت محترم» در سال گذشته:
 
«اما موفقیت «جدایی نادر از سیمین» با هر انگیزه‌ی هنری، اجتماعی و سیاسی.... آب باطل السحری بود که سینمای ایران را از خواب مرگ بیدار کرد.» (برگرفته از یادداشتی با تیتر «فرهادی اسکارو رد کن بیاد!» به قلم هادی معیری‌ن‍‍ژاد»)
«هر بار که اثر و نشانی از ایران این چنین در دنیا به درخشد، غرور ملی ایرانیان در ایران و هرجای دنیا که باشند به جوش خواهد آمد. این تجربه را ما ایرانیان در عرصه ورزش داشته‌ایم، ولی چه بهتر که تجربه‌های درجه یک درخشش در سطح جهانی در اثر معرفی اثرهای فکری و فرهنگی، هنری و علمی ما باشد. مخصوصاً که عرصه‌ی رقابت هم، عرصه‌ای کاملا جدی و با حریفانی قدر و درجه یک باشد.» (برگرفته از یادداشتی با عنوان «اهمیت فیلم جدایی نادر از سیمین و اسکار اصغر فرهادی در چیست؟» به قلم «مهدی زارع»)
 
«حتی اگر فرهادی به دلیل مسائل سیاسی برنده‌ی اسکار بهترین فیلم خارجی شده باشد، باید خوشحال باشیم.» (برگرفته از یادداشتی با عنوان «بهترین فیلم ایرانی به دلیل سیاسی بودن جایزه گرفته است؟» به قلم «سجاد صاحبان زند»)
 
 
«تحریم اسکار قرار است مثلا چه بازتاب و پیامی داشته باشد؟ آیا آن قدر متوهمیم که گمان می‌کنیم با این سیاست پوزه‌ی دشمن را به خاک آلوده‌ایم و همگان انگشت حیرت و افسوس در اقصی نقاط جهان به دهان و دندان می‌گزند که ای وای...حالا که ایران اسکار را تحریم کرده، اسکاری‌ها چه خاکی بر سر خواهند ریخت؟» (برگرفته از یادداشتی با عنوان «نعل وارونه» به قلم «مهرزاد دانش»)
 
«افتخارات فیلم «جدایی نادر از سیمین» فقط به مردم ایران تعلق دارد. آن هم مردمی که تفاوت فیلم خوب و بد را می‌فهمند، چالش‌های دشوار اخلاقی مطرح در آن را درک می‌کنند، می‌دانند این موفقیتها چه تاثیر مهمی بر آینده سینمای ما می‌گذارند و چطور نوع نگاه و قضاوت مردم دنیا را درباره کشور ما تغییر می‌دهند.» (برگرفته از یادداشت «لطفا اسکار فرهادی را مصادره نکنید.» به قلم «نزهت بادی»)
 
«یک هفته بیشتر نیست که اسکار مال ما شده، مال سینمای ما ولی آن‌قدر این اتفاق منحصر به فرد را در طول یک هفته زیر و رو کرده و از زوایای مختلف به آن نگاه کرده‌ایم که انگار مشمول زمان بیشتری شده است. اما مهم این است که رویای آرمانی ذهن تک‌تک ما تبدیل به یک تصویر همگانی شده؛ تصویری که در طول این یک هفته هر وقت اتفاقی از کلان تا جزئی آزرده خاطرمان کرد با به یاد آوردن آن صحنه، امیدی دوباره در دلمان جان گرفت که می‌توان به رویاها دل سپرد و می‌توان با یک گل به آمدن بهار دل بست.» (برگرفته از یادداشت «همه چیز از خانه خیابان سنایی آغاز شد» به قلم «سحرعصر آزاد»)
 
این سطور پر از ستایش و مدح و منقبت را كه تصاحب جایزه‌‌ی اسكار را با عباراتی چون «رویای آرمانی ذهن تك تك ما»، «موفقیتی كه نگاه و قضاوت مردم دنیا را در مورد كشور ما تغییر می‌دهد» و «آب باطل‌السحری كه سینمای ایران را از خواب مرگ بیدار كرد» را مقایسه كنید با جملات این روزهای اهالی «یك سایت محترم» كه معتقدند: «حتی اگر آکادمی اسکار به یک فیلم غیرهنری جایزه داد، ما نباید این معیار را بهانه‌ای قرار دهیم برای بی‌توجهی به هنر. فردا هر مدعی بی‌هنری ممکن است فیلمی بسازد پر از شعار و تبلیغات و هیاهو و بعد هم اگر به او جایزه ندادند، داد و هوار راه بیندازد که آی! هنرنشناسان و بی‌تعهدها! از آکادمی اسکار یاد بگیرید که چگونه از ارزش‌های آمریکایی دفاع می‌کند، آن وقت شما حاضر نیستید از یک فیلمساز متعهد و ارزشی دفاع کنید؟»
 
به راستی چه ارتباطی هست بین آن «اسكار پرستی» سال گذشته با این «اسكار گریزی» امسال؟ چگونه می‌توان در فاصله‌ی یك سال از معیار نبودن «اسكار»ی صحبت كرد كه كسب آن پیش از این مایه‌ی افتخار ملت و «رویای آرمانی ذهن تك تك ما» بوده است؟ چگونه این جماعت كه سال‌ها از الگو بودن هالیوود گفته‌اند و نوشته‌اند، این بار از ترس اینكه نكند مدیران فرهنگی وطنی از سیاسی شدن اسكار تأثیر بگیرند و مثلاً بخواهند از سال بعد مدل آن را در جشنواره‌ی فجر هم اعمال كنند و خدایی ناكرده به یك فیلم انقلابی جایزه بدهند، مقاله‌ی پیشگیرانه می‌نویسند كه مگر «هالیوود» معیار سینمای دینی ماست! و كسی هم نیست بپرسد كه چگونه این هالیوود و اسكاری كه نباید معیار قضاوت باشد، سال گذشته تا این حد مهم شده بود كه جایزه دادنش به «جدایی نادر از سیمین» می‌توانست نگاه مردم جهان به ایران را عوض كند؟ آیا ماهیت اسكار در این یك ساله عوض شده است؟ یا اینكه این «یك سایت محترم» تغییر موضع داده است؟
 
حقیقت این است كه اسكار به نظر این جماعت باید به طور گزینشی الگوی ما باشد؛ آنجا كه صحبت از آزادی‌های جنسی و نشان دادن خیانت و هم‌جنس‌بازی و امثالهم است، می‌گویند آزاداندیشی را از هالیوود یاد بگیرید. اما به محض اینكه بخواهید بگویید در همین هالیوود فقط در سال 2012 سه فیلم برای «آبراهام لینكلن» ساخته و اكران شده، كارگردان اسكاری به فاصله‌ی یك سال در مورد دستگیری «بن‌لادن» فیلم ساخته و سینمای آمریكا از كنار بحران اقتصادی آمریكا به سادگی عبور كرده و سپس نتیجه بگیرید كه سینمای ایران هم باید آثاری درخور برای «شهید رجایی» تولید كند، به ماجرای دستگیری «ریگی» به عنوان یك ماجرای فوق‌العاده جذاب و دراماتیك توجه نشان دهد و دست از بزرگنمایی بحران‌های اجتماعی و سیاسی بردارد، می‌گویند مگر هالیوود خبیث متعلق به آمریكای جهان‌خوار الگوی سینمای شریف ماست؟ و اینان همان‌هایی هستند كه نسخه‌ی غلط «هنر برای هنر» و «سینما برای سینما» را برای سینمای ایران پیچیدند.
 
به هر حال همین نوشتن مقاله‌های پیش‌گیرانه از تأثیر جریان ژورنالیستی تازه ظهور یافته‌ای خبر می‌دهد كه دیگر مثل گذشته از جایزه گرفتن «آرگو» نمی‌گذرد. همان جریانی كه قرار است همان نتایجی را از اسكار گرفتن «آرگو» بگیرد كه عده‌ای را می‌ترساند. جریانی كه سال پیش هم نگذاشت دور افتخار برخی با نام «جدایی نادر از سیمین» با موفقیت به پایان برسد. و حالا امسال این سیاسی بودن اسكار و حضور ویدئویی همسر پرزیدنت در مراسم و خواندن نام «آرگو» توسط او، خود چه كنایه‌ی معناداری است به اسكار سال گذشته‌ی فرهادی!




نوع مطلب : مقالات، تفکرات غرب زده، فرهنگی، 
برچسب ها :
لینک های مرتبط :
نظرات پس از تایید نشان داده خواهند شد.


درباره وبلاگ

حدیث از امام رضا (ع) :"همانا از كسانی كه مدعی مودت ما اهل بیت (ع) هستند، كسی هست كه در فتنه‌گری، برای شیعیان ما از دجال شدیدتر است. (راوی) گفتم: برای چه؟ (امام) فرمودند: به خاطر دوستی با دشمنان ما و دشمنی با دوستانمان. چون چنین شد، حق با باطل آمیخته می‌شود و مؤمن از منافق بازشناخته نمی‌شود."
---------
امام خامنه ای(حفظه الله) : بصیرت یعنی اینکه بدانیم شمری که سر امام حسین (ع) را برید همان جانباز جنگ صفین بود که تا مرز شهادت پیش رفت.
-------
امام صادق(ع) فرموده‌اند "ایمان خود را قبل از ظهور تكمیل كنید چون در لحظات ظهور ایمانها به سختی مورد امتحان و ابتلاء قرار می‌گیرند. "(كافی/1/370/6 ؛ كمال‌الدین/1/18)
-------
آیت الله محمد تقی مصباح یزدی :
در پاسخ به سؤالی مبنی چگونگی مقابله جوانان با مفاسد اخلاقی، گفت: بهترین و آسان‌ترین راهی که جوانان می‌توانند برای مقابله با مفاسد اتخاذ کنند، توسل به حضرت بقیة‌الله‌الاعظم(عج) است.
-------
عبدالله بن سنان می‌گوید: حضرت صادق علیه السلام فرمود: به زودی شبهه‌‌ای عارض شما می‌گردد؛ پس (در ایام) بدون نشانه‌ای که دیده شود و بدون امامی که شما را هدایت کند باقی خواهید ماند. در آن روز کسی نجات نمی‌یابد مگر آن کسی که به دعای غریق، دعا کند.
عرض کردم: «دعای غریق چیست؟» فرمود: می‌گویی:
یا اللهُ یا رَحْمنُ یا رَحِیمُ یا مُقَلِّبَ الْقُلُوبِ ثَبِّتْ قَلْبِی عَلَی دِینِکَ
من گفتم: یا مُقَلِّبَ الْقُلُوبِ وَ الاَبْصارِ ثَبِّتْ قَلْبِی عَلَی دِینِکَ. (راوی کلمه و الابصار را به دعا اضافه نمود) حضرت صادق علیه السلام فرمودند: «به راستی که خدای عزّوجل مقلب القلوب و الابصار است، اما آن‌چنان که من گفتم بگو: یا مُقَلِّبَ الْقُلُوبِ ثَبِّتْ قَلْبِی عَلَی دِینِکَ.»
----------
اگر این ولایت فقیه جهانگیر شود، امام زمان ما خواهد آمد، و این مقدمه سازی برای ظهور حضرت است. ما در دوران نائب امام زمان امتحان می‌شویم برای خود حضرت؛ اگر در امتحانات پای رکاب ولی فقیه ـ نائب امام زمان(ع) ـ پیروز شدیم، به امام زمان(ع) خواهیم رسید.
--------
امام صادق(ع):«امام خودت را بشناس، زیرا، هرگاه، امام خود را شناختی، تقدم یا تاخر این «امر ظهور»، زیانی به تو نرساند.»
---------
راز امنیت ایران از نگاه آیت الله جوادی آملی : ما (ایرانیان) به برکت اهل بیت علیهم‌السلام در میدان مین از مصونیت برخورداریم.
---------
«ان یَشَأ یُذهِبكُم ایُّهَا النّاسُ و یأتِ بِآخَرینَ وَ كانَ اللّهُ على ذلكَ قدیر» (نساء: 5.)133 اى مردم، اگر او بخواهد شما را از بین مى‌برد و افراد دیگرى به جاى شما مى‌آورد و خدا بر این كار تواناست.

آیه در سیاق برخى آیات در بى‌نیازى خدا از طاعت مردم و عدم زیان از مخالفت مردم است؛ زیرا آنچه در آسمان و زمین است مِلك اوست. سپس مى‌فرماید: براى خدا هیچ مانعى ندارد كه شما را از بین ببرد و جمعیتى آماده‌تر و مصمّم‌تر جانشین شما كند و خداوند بر این كار توانایى دارد.

شیخ طوسى، طبرسى، میبدى، زمخشرى، قرطبى، آلوسى، فیض كاشانى، طبرى و دیگر مفسّران از رسول خدا نقل كرده‌اند: «وقتى این آیه نازل شد، رسول خدا دست خود را به پشت سلمان زد و فرمود، آن جمعیت قوم این مرد، یعنى مردم عجم و فارس هستند.»

در بیابان گر به شوق کعبه خواهی زد قدم ... سرزنش ها گر کند خار مغیلان غم مخور
مدیر وبلاگ : مسعود موسوی
مطالب اخیر
موضوعات
پیوندها
نویسندگان
جستجو

آمار وبلاگ
کل بازدید :
بازدید امروز :
بازدید دیروز :
بازدید این ماه :
بازدید ماه قبل :
تعداد نویسندگان :
تعداد کل پست ها :
آخرین بازدید :
آخرین بروز رسانی :

                    
 
 
شبکه اجتماعی فارسی کلوب | Buy Website Traffic | Buy Targeted Website Traffic