نبرد نهایی
امام على علیه‏السلام : هر كس چشم خود را [از نامحرم] فرو بندد، قلبش راحت می‏شود.
سایه سنگین حاشیه‎ها بر متن مذاکرات وین/
متن توافقنامه ضعیف ژنو، چگونه بهانه بحث بر سر موضوع موشکی ایران را به امریکایی‎ها داد!؟/ وقتی جملات دردسرساز توافقنامه ژنو برای طرف مقابل کاربردی می‎شود

 گروه بین‎الملل –  علی نادری: روز پنچشنبه اولین دور از گفتگوهای ایران و 1+5 در وین پایان یافت. این گفتگوها اولین مرحله رسمی از گفتگوهای برای تنظیم متن توافقنامه جامعی است که در برنامه اقدام مشترک(توافقنامه ژنو) از آن با عنوان گام نهایی یاد شده است. در واقع بر اساس توافقنامه ژنو، در این گفتگوها قرار است طرفین به توافقی در خصوص برنامه هسته‎ای ایران و تحریم‎های یکجانبه، چند جانبه و سازمان ملل علیه ایران بپردازند.

هر چند این دور از گفتگوها به گفته آقای ظریف بیشتر به تعیین چارچوب کلی مذاکرات، برنامه زمانبندی و مذاکرات مختصر فنی اختصاص یافته است، اما آنچه بیش از متن این مذاکرات، فضای خبری گفتگوهای وین را به خود مشغول کرد، حاشیه‎هایی است که درباره بحث بر سر برنامه موشکی ایران از سوی طرف امریکایی به رسانه‎ها کشیده شده است.

در واقع بحث بر سر برنامه موشکی ایران و اینکه این موضوع جزء دستور کار مذاکرات گام نهایی باشد یا خیر، سایه سنگینی را بر فضای مذاکرات وین گسترانده بود، موضوعی که به یکباره و با کمال ناباوری، چند روز پس از اجرای رسمی توافقنامه ژنو، ابتدا از سوی وندی شرمن در کمیته روابط خارجی سنا  و سپس در دفعات بعدی توسط دیگر مسئولین امنیتی، سیاسی و دیپلماسی امریکا در رسانهها منتشر شد.

این در حالی بود که اساسا مبنای شکل گیری مذاکرات در نشست ژنو، بحث بر سر موضوع هسته‎ای و تحریم‎های ظالمانه علیه ایران بود، و موضوعات دیگر از جمله موضوع برنامه موشکی ایران به هیچ وجه در دستور کار این گفتگوها قرار نداشت.

اما خانم وندی شرمن در اظهارنظری که در حاشیه نشست وین مطرح کرده است، علت طرح این موضوع را بندی از توافقنامه ژنو اعلام کرده است که در آن به قطعنامه‎های شورای امنیت اشاره شده است.

خانم شرمن در این زمینه گفته است: «من گمان می‌کنم  که فهرست‌های برنامه اقدام مشترک، موضوعات متنوعی را شامل می‌شوند که بخشی از یک توافق سازنده و موثر را تشکیل می‌دهند. علاوه بر آن، فکر میکنم در پارگراف اول یا دوم آن یک ارجاع به قطعنامه‌های شورای امنیت سازمان ملل وجود دارد که قبل از توافق نهایی، موضوعات آن قطعنامه‌ها باید حل شوند و در واقع آنها بخشی از توافق هستند.

در قطعنامه‌های شورای امنیت سازمان ملل، اشاراتی به ظرفیت استفاده هسته‌ای از قدرت نظامی موشک‌های بالستیک به عنوان سلاح شده است. من متن دقیق قطعنامه را اکنون در اختیار ندارم اما اگر شما بخواهید می‌توانم آن را بعدا پیدا کنم و در اختیار شما بگذارم.

پس مشخص است که گسترش موضوع و حل مسائل مربوط به قطعنامه‌های شورای امنیت، یکی از بخش‌های یک توافق موثر است. البته مسائل بسیار دیگری هم هستند که در شورای امنیت سازمان ملل مطرح هستند. مثلا درباره تعلیق غنی سازی مسائلی هست. پس آنها هم باید در یک مسیر مشخص، نهایی شوند. این به معنای آن است که آنها چگونه می‌خواهند آن را حل کنند و یا چگونه به عنوان بخشی از مذاکرات آن را معین کنند.»

I think the JPOA lists a variety of things that are part of a comprehensive agreement. Included in the first or second – I think the second paragraph of the JPOA is a reference to the UN Security Council resolutions, and those resolutions have to be resolved before a final agreement. So they’re part of that. In the UN Security Council resolutions, there is reference to ballistic missiles capable of delivering nuclear weapons. I may not have the exact quote. I can dig it out of my pile here if you want it later. We can find it for you.

So to the extent that one has to resolve the Security Council resolutions in some way as part of the comprehensive agreement, there are many other things in the UN Security Council as well. It talks about the suspension of enrichment. So that has to be addressed in some way. So these issues have to be addressed in some way. What that means, how they’re resolved, how they’re addressed is part of the negotiation.

 Sherman 17 february Vienna

خانم شرمن به بندی از توافقنامه ژنو اشاره می‎کند که در آن به موضوعات مرتبط با قطعنامه‎های شورای امنیت اشاره شده و اعلام شده است: در فاصله میان گام‌های اولیه و گام آخر، گام‌های دیگری از جمله پرداختن به قطعنامه‌های شورای امنیت با هدف پایان رضایت بخش بررسی موضوع توسط شورای امنیت سازمان ملل متحد وجود خواهد داشت.

 اکنون گنجانده شدن همین چند جمله در یک توافقنامه سیاسی، این بهانه را برای طرف امریکایی فراهم کرده است که نه تنها موضوع برنامه موشکی ایران، بلکه صحبت بر سر تعلیق کامل فعالیت غنی‎سازی ایران را نیز به میان کشیده و از لزوم حل و فصل آن سخن بگوید. چرا که مفاد قطعنامه‎های شورای امنیت علیه ایران، نه تنها به لزوم تعلیق غنی‎سازی بلکه به موضوع برنامه موشکی ایران نیز اشاره دارد.

 وجود این بند در بخش‎هایی از توافقنامه ژنو که منتشر شده است، در همان روزهای اولیه انتشار، انتقادات جدی را از سوی منتقدین داخلی توافقنامه بدنبال داشت. چرا که دقیقا پیش‎بینی می‎شد که بند مربوط به قطعنامه‎های شورای امنیت و استفاده از عبارت «حل و فصل موضوعات مربوط به آن» برای پیش کشیدن موضوع موشکی و تعلیق کامل برنامه هسته‎ای در توافقنامه ژنو از سوی طرف امریکایی گنجانده شده است.

 اما نکته قابل توجه این بود که وقتی این سوء استفاده از بند مذکور در توافقنامه ژنو، توسط هر ناظر بیرونی براحتی قابل پیش‎بینی بود، چگونه مذاکره‎کنندگان ایرانی که در بطن این مذاکرات بوده‎اند، به آن توجهی نکرده و از کنار آن براحتی گذشته‎اند؟!

هر چند تحولات ماه‎های اخیر ایران در حوزه موشکی، از جمله ارسال میمون فضانورد به فضا با موشک‎های پیشرفته و امتحان موشک جدید و پیشرفته بارانی، پیام‎های روشنی برای طرف مقابل داشته است که اساسا به موضوعات دفاعی و نظامی ایران حتی نخواهند توانست نزدیک بشوند، چه برسد به آنکه بر سر آن مذاکره بکنند، اما سهل‎انگاری و خوشبینی به طرف مقابل، از سوی مذاکره‎کنندگان اکنون موجب ایجاد حاشیه‎ای شده است، که ظریف، عراقچی و حتی آقای روحانی را به این وادار کند که مدام از غیرقابل گفتگو بودن موضوعات دفاعی و موشکی ایران سخن بگویند.

برنامه موشکی و دفاعی ایران غیرقابل مذاکره است، این موضوعی است که هم طرف‎های خارجی هم مسئولین داخلی به خوبی به آن اذعان دارند، اما اکنون وجود یک جمله و تنها یک جمله در متن منتشر شده از توافقنامه ژنو، نه تنها بهانه اظهار نظر پیرامون آنرا به طرف مقابل داده است، بلکه سخن از تعلیق کامل برنامه هسته‎ای ایران را که سال‎ها پیش پرونده آن بسته شده بود را نیز مجددا به میان آورده است.

و نکته تاسف بار این است که در متن توافقنامه ژنو، از این دست جملات دردسرساز، کم گنجانده نشده است، جملاتی که احیانا در ماه‎های آینده باز هم حاشیه‎ها و فشارهایی را برای ایران رقم بزند.




نوع مطلب : مقالات، سیاسی، تفکرات غرب زده، پیگیری مذاکرات هسته ای یا توافق نامه ژنو، 
برچسب ها :
لینک های مرتبط :
سبد کالا، نقشه دولت برای کنگره آمریکا بود!

یک سایت نزدیک به دولت ادعا کرد توزیع نابسامان سبد کالا و ایجاد نارضایتی و ازدحام، کاری عامدانه بوده تا به آمریکا نشان دهد تحریم‌ها اثر گذاشته است!

به گزارش کیهان، دو تن از گردانندگان سایت خبر آن‌لاین- حسین انتظامی و علیرضا معزی- هم‌اکنون به‌عنوان معاون مطبوعاتی وزارت ارشاد و معاون ارتباطات دفتر رئیس جمهور مشغول به کار هستند. خبر آنلاین در مطلبی با عنوان «جایزه بهترین کارگردانی برای حسن روحانی، در حاشیه چگونگی توزیع کالاهای اساسی» نوشت: در راستای توزیع سبد کالاهای اساسی به اقشار گوناگون مردم، حرف و حدیث‌های بسیاری گفته شد. چه از سوی رسانه‌های رسمی و چه در فضای مجازی. جالب آن که بسیاری از دوستان حامی روحانی نیز به انتقاد شدیداللحن از وی پرداختند. 
 
این تحلیل می‌افزاید: روحانی تقریباً نه یک رئیس جمهور فرهنگی است و نه دغدغه بسیاری از مسائل دیگر را دارد. او رئیس‌جمهوری دیپلمات است که باید اجازه داد مهمترین دغدغه دولت خود را به انجام برساند. توزیع سبد کالاهای اساسی به مردم- با شیوه‌ای که انجام شد- نه یک اتفاق بود و نه عملی که تبعات آن برای روحانی و مردانش غیرقابل پیش‌بینی باشد. او دقیقاً همین اتفاق- ازدحام، دعوا و مرافعه و احیاناً له شدن در زیر دست و پا- را پیش‌بینی می‌کرد و اصلاً آن را برای پیشبرد استراتژی خارجی خود لازم داشت.[!!] به عبارت دیگر روحانی به یک نمایش داخلی برای ارائه در جشنواره‌های سیاسی خارجی نیازمند بود. نگاه کنیم به اظهارات اخیر وندی شرمن که گفته است،‌«شما در اخبار دیدید که ایران اخیراً به طور قابل مشاهده‌ای غذا بین مردم فقیر جامعه‌اش توزیع کرده تا نشان دهد کاهش هدفمند و محدود تحریم‌ها تاثیر مستقیم بر مردم این کشور داشته است. همان‌طور که روحانی قول داده بود، این پول قرار است در جهات دیگری مصرف نشود.» به هر حال این دقیقاً همان نتیجه‌ای بوده که روحانی از توزیع سبد کالا در میان مردم داشته است، این که تحریم‌ها بر روی مردم ایران تاثیر مستقیم و انکارناپذیر داشته. این که اوضاع اقتصادی مردم ایران نه تنها روبه‌راه نیست بلکه حاضرند برای چند عدد مرغ و چند کیلو برنج با یکدیگر درگیر شوند و این که از این به بعد و با گشایش هر چه بیشتر در مذاکرات هسته‌ای تمرکز نظام بر معیشت مردم خواهد بود.[!!]
 
این نوشته مالیخولیایی اضافه می‌کند: پیام روحانی از خلال پرفورمنسی که کارگردانی و اجرا کرد، پیامی کاملاً شفاف بود که راه را برای مذاکرات مثبت بعدی، بیش از پیش می‌گشاید. بیراه نیست که کمیته روابط عمومی آمریکا و اسرائیل (آیپک) نیز در چند روز گذشته به جمع مخالفان تحریم پیوست و استراتژی خود را تغییر داد. آنچه مسلم است در تیزهوشی و درایت روحانی و مردانش شکی نیست. درست است که روش توزیع کالاهای اساسی چندان مناسب نبود؛ اما اگر با این نمایش بتوان جایزه اول بهترین اثر را در فستیوال سیاست جهانی به خود اختصاص داد، به تحقیر چند روزه‌ای که بازیگران آن شدند می‌ارزید! [!!]
 
به نظر می‌رسد دولت تا حامیانی این چنین با درک و فهم دارد، دیگر نیازی به دشمن نداشته باشد.




نوع مطلب : مقالات، سیاسی، تفکرات غرب زده، 
برچسب ها :
لینک های مرتبط :
یکشنبه 1392/11/20 :: نویسنده : مسعود موسوی
مشاور روحانی کراواتی شد

رئیس‌جمهور باید پاسخ دهد مشاوری که هنوز پروتکل‌های ابتدایی دستگاه دیپلماسی جمهوری اسلامی ایران را در پوشش اسلامی - ایرانی رعایت نمی‌کند، چگونه می‌تواند حافظ منافع مردم ایران باشد؟

سایت مشرق نوشت: چندی پیش چهل و چهارمین اجلاس اقتصادی داووس در کشور سوئیس برگزار شد و رئیس جمهور به همراه هیئت همراه و برای استفاده از فرصت‌های بوجود آمده در عرصه بین المللی، در این اجلاس شرکت کردند.

اما آنچه بیش از همه و در فضای ایستادگی ملت ایران مقابل زیاده‌خواهی‌های غرب و نظام استکبار سبب حیرت می‌شود، پوشش ظاهری مشاور امور بین‌الملل رئیس جمهور در اجلاس داووس است.

"محمود سریع‌القلم" که بر اساس شنیده‌ها سه روز پیش از شروع اجلاس داووس، به سوییس سفر کرده بود، با پوششی غربی در این اجلاس شرکت کرده است که تأمل برانگیز است.

 

 

حال باید از آقای روحانی پرسید که چگونه از مشورت‌های چنین مشاوری، استقلال ملی، عزت ملی و روح ایرانی - اسلامی قابل استخراج است؟

 

آقای روحانی باید پاسخ دهد مشاوری که هنوز پروتکل‌های ابتدایی دستگاه دیپلماسی جمهوری اسلامی ایران را در پوشش اسلامی - ایرانی را رعایت نمی‌کند، چگونه می‌تواند حافظ منافع مردم ایران باشد؟

 

 

آیا قرارگرفتن چنین اشخاصی با طرز تفکر غربی، به نفع رئیس‌جمهور و مردم ایران است یا در کوتاه و بلندمدت به ضرر حسن روحانی و منافع ملی تمام خواهد شد؟





نوع مطلب : افشاگری، سیاسی، تفکرات غرب زده، 
برچسب ها :
لینک های مرتبط :
نامه سرگشاده دکتر سعید زیباکلام به حسن روحانی:
آقای رئیس جمهور! با دانشگاهیان سرلشکرانه رفتار نکنید/چگونه انتظار دارید اساتید دانشگاه بی‌خوف و هراس به نقد توافق ژنو بپردازند؟

 در واکنش به سخنان رئیس‌جمهور در دانشگاه شهید بهشتی و مصاحبه تلویزیونی وی، دکتر سعید زیباکلام عضو هیئت علمی گروه فلسفه دانشگاه تهران نامه‌ای سرگشاده برای دکتر روحانی نوشت.

به گزارش رجانیوز، دکتر سعید زیباکلام مدرس دروسی مانند فلسفه، فلسفه علم و علوم سیاسی در دانشگاه‌های تهران، امام صادق، شریف، امیرکبیر و…. بوده است. وی عضو اسبق انجمن‌های اسلامی دانشجویان در اورپا، کار‌شناس ارشد صلح‌شناسی از دانشگاه برادفورد و دکترای فلسفه از دانشگاه لیدز انگلستان است، که در سال‌های آغازین انقلاب در سمت‌های مختلفی در دستگاه دیپلماسی کشور نظیر سفیر جمهوری اسلامی ایران در فیلیپین و ریاست اداره سازمان‌های بین المللی وزارت خارجه ایفای مسئولیت کرده و در بیست و هشتمین اجلاس آژانس بین المللی انرژی اتمی (IAEI) یکی از اعضای هیئت اعزامی کشور بوده است. از وی تا کنون چهار ترجمه، دو کتاب تحقیقی و ده‌ها مقاله منتشر شده است.
 
 
 
بسم الله و بالله و فی سبیل الله و علی و مله رسول الله
 
نامه‌ی سرگشاده به رئیس‌جمهوری اسلامی ایران
 
جناب آقای دکتر حسن روحانی، ریاست محترم جمهوری
 
با سلام و آرزوی عاقبت بخیری،
 
در سخنرانی اخیر خود خطاب به دانشگاهیان اظهار تألم کرده‌اید که «چرا دانشگاه خاموش است؟» و «چرا دانشگاهیان و اساتید ما سکوت می‌کنند؟» و «چرا فریاد نمی‌زنید؟ چرا وارد میدان نمی‌شوید؟».
 
ـ جناب آقای رئیس‌جمهور! آیا اساتید دانشگاهی از جریان مذاکرات که همواره توسط وزیر خارجه دولت جنابعالی بر محرمانه‌بودن آن اصرار و تأکید ویژه‌ای داشته‌اند کمترین اطلاعی دارند که بتوانند پس از ارزیابی آن‌ها به میدان آمده اعلام نظر کنند؟
 
ـ آیا با توجه به نامه‌ی جنابعالی به مقام معظم رهبری در صبح اول وقت بعد از توافقات گام اول، و به راه افتادن کارناوال تبریک‌گویی و پایکوبیِ بسیاری از رسانه‌ها از جمله رسانه‌ی ملی، به‌راستی شما انتظار دارید اساتید دانشگاهی بی‌هیچ خوف و هراسی به ارزیابی صادقانه توافقنامه‌ی ژنو بپردازند؟
 
ـ آقای رئیس‌جمهور! آیا هنگامی که حضرت عالی با تأکید تمام می‌گویید: «همه‌ی اصول و خطوط قرمز نظام» در مذاکرات رعایت شده، «دستاوردهای قطعی این توافق اولیه، به رسمیت شناخته شدن حقوق هسته‌ای ایران است» و نیز «فرزندان انقلابی … توانسته‌اند حقانیت ملت ایران در فعالیت‌های هسته‌ای را در صحنه بین‌المللی اثبات کنند»، به‌راستی انتظار دارید اساتید دانشگاهی بی‌هیچ خوف و نگرانی وارد بحث و بررسی توافقنامه‌ی ژنو شوند؟
 
ـ آقای رئیس‌جمهور! هنگامی که بسیاری از تشکل‌های دانشجویی به واسطه‌ی جو رسانه‌ای‌ـ‌امنیتی خاصی که در این ماه‌های اخیر سیطره‌یافته جرأت نمی‌کنند پا به میدان گذاشته از انگشت‌شمار اساتید دانشگاهیِ دل به دریای انقلاب زده دعوت به سخنرانی کنند، جنابعالی به‌راستی انتظار دارید اساتید دانشگاهی به بحث و ارزیابی این به زعم حضرتعالی «کار بزرگ بین‌المللی» بپردازند؟
 
-آقای رییس جمهور آیا صلاح نمی دانید، برای ایجاد همان محیط امن، و ممانعت از تشدید فضای امنیتی رسانه ای هراس انگیز، به دستگاه های ذیربط دولتی بفرمایید، همان آدم های بی سواد یا کم سواد را به مردم معرفی کنند و هم مقدار پول هایی را که دریافت کرده اند را و هم از کجا پول گرفته اند!
 
ـ آقای رئیس‌جمهور! این شعار پسندیده‌ی سنجیده‌ای است که می‌فرمایید «این دولت محیط امن برای دانشگاه می‌پسندد» و «محیط امن، یعنی همه احساس امنیت کنند». اما هنگامی که در‌‌ همان سخنرانی توپ و تشر می‌زنید که «چرا یک عده بی‌سواد که از بخش‌هایی خاص پول می‌گیرند باید حرف بزنند»، آیا به‌راستی انتظار دارید اساتید به آن شعار پسندیده توجه کنند یا از آن سرزنش تند و ناشکیباییِ بسیار نگران‌کننده خوف و هراس به دل گیرند؟
 
ـ آقای رئیس‌جمهور! این سخن بسیاردرستِ بسیارتکرارشده را حضرتعالی بیان می‌فرمایید که «باید اجازه داد فضای باز سیاسی ایجاد شود». لیکن در‌‌ همان سخنرانی با ترش‌رویی بسیار می‌فرمایید «شما چکاره هستید که خود را متولی همه چیز می‌دانید؟ با یک شعار و چهره و قیافه، آدم متولی می‌شود؟ به چه مناسبت خود را دلسوز‌تر از دیگران می‌دانید؟». آیا به‌راستی بر این باورید که با این تحکم‌ها و توپ و تشر‌ها فضای باز در جامعه و دانشگاه ایجاد می‌شود؟ آیا برای تحقق‌‌ همان فضای باز، درست‌تر نیست به عوض ترشرویی، اجازه بدهیم هر کس از هر صنف و قشر و گروهی می‌خواهد خود را متولی و دلسوز یا دلسوز‌تر بداند، بداند. اما اگر دلسوزی‌هایش را قبول نداریم تحلیل‌هایش را نقد کنیم؟
 
ـ جناب آقای رئیس‌جمهور! فرموده‌اید «کسانی که در مذاکرات ژنو، مذاکره کردند نیز از دانشگاه‌ها هستند و از اساتید دانشگاه‌های ما به حساب می‌آیند». آیا به‌راستی بر این باورید که در مذاکره با مستکبران سیطره‌طلبِ زورگو باید استاد دانشگاه بود؟ چند تن از نمایندگان سیاسی کشورهای حاضر در مذاکرات ژنو سابقه‌ی استادی دانشگاه داشته‌اند؟ و بالاخره، آیا در مذاکرات با مستکبرانِ قلدرِ زورگو سابقه‌ی استادی دانشگاه لازم است یا ایمان و اعتقاد به روز حساب و کتاب و عقاب، پایبندی راسخ به آرمان‌های انقلاب اسلامی، و حراست از عزت و استقلال جمهوری اسلامی و خون شهدای آن؟
 
ـ جناب آقای رئیس‌جمهور! فرموده‌اید «در دانشگاه‌ها در کنار پرورش بخش علمی و تحقیق، باید به فکر مسائل اجتماعی و سیاسی هم باشیم…. دانشجویان باید از منافع ملی و بدخواهان داخلی و خارجی نیز باخبر باشند». بفرمایید دولتمردان و نیز مطبوعات هماهنگ و همسو با دولت در این حدوداً شش‌ماهه که از دولت جنابعالی می‌گذرد چه اقداماتی جهت تمهید و ترغیب چنین محیطی در دانشگاه‌ها انجام داده‌اند؟ آیا واقعاً برای حضرتعالی آشکار نیست که لحن شدید و غلیظ سرزنش‌هایتان، بی‌سواد یا کم‌سواد خواندن منتقدانی همچون این بنده‌ی جهول، به عوض تمهید و ترغیب آن محیط و پرورش دانشجویان متعهد به منافع ملی و مصالح انقلاب و محبّ وطن، هم دانشجویان و هم اساتیدشان را یکجا و با یک ضربه به محافظه‌کاری و عزلت‌طلبی و عافیت‌طلبی‌های فرومایه‌ی دنیوی سوق می‌دهد؟ در این صورت، آیا به‌نظر حضرتعالی این قبیل سخنان در جهت پرورش و رشد فرهنگ اجتماعی‌ـ‌سیاسی دانشجویان، و در نتیجه به نفع آرمان‌های انقلاب اسلامی، به‌ویژه استقلال کشور است؟
 
ـ و بالاخره، جناب آقای رئیس‌جمهور، بسیار بجا و شایسته‌ی سؤال کرده‌اید «چرا در علوم انسانی، حقوق، علوم‌سیاسی، اقتصاد و علوم‌اجتماعی رشد نمی‌کنیم و صاحب‌نظر نیستیم…؟» پاسخ این سؤال را در پژوهش‌های متعددی مورد طرح و بررسی مفصلی قرار داده‌ام. اما در این مقام به همین مقدار باید بسنده کنم که یکی از مهم‌ترین و اصلیترین موانع رشادت و نظریه‌سازی از جانب عالمان حوزه‌های پایه‌ای علوم انسانی و علوم‌ اجتماعی دخالت و اِعمال قدرت صاحبان و رجال سیاسی و حکومتی در عرصه‌ی دانشگاه است. بایسته و ضروری است که حاکمان یاد بگیرند به دانشگاهیان امر و نهی نکنند و آن‌ها را مورد خطاب عتاب و ترعیب قرار ندهند.
 
ـ در یک کلام، اگر به‌راستی خواهان فضای باز دانشگاهی و شکوفایی اندیشیدن و نظریه‌سازی هستیم تحت هیچ شرایطی با دانشگاهیان سرلشکرانه رفتار نکنیم.
 
با آرزوی عاقبت بخیری و توفیق خدمت صادقانه
 
والسلام علی من اتبع الهدی
 
سعید زیباکلام
 
پنج‌شنبه ۱۷/۱۱/۱۳۹۲

 





نوع مطلب : مقالات، سیاسی، تفکرات غرب زده، پیگیری مذاکرات هسته ای یا توافق نامه ژنو، 
برچسب ها :
لینک های مرتبط :
نرمش با دشمن و پرخاش با منتقدان

 روحانی در حالی منتقدان توافق ژنو را بی‌سواد‌ امی که پول می‌گیرند، حرف می‌زنند خواند که باراک اوباما را با وجود تهدید به حمله نظامی، «مودب» خوانده بود.

این مطلب را جهان‌نیوز در واکنش به اظهارات ناپخته رئیس‌جمهور در جمع رؤسای دانشگاه عنوان کرد و نوشت: آقای روحانی آذرماه سال جاری در مصاحبه با روزنامه فایننشیال‌تایمز در پاسخ به سؤالی درباره شخصیت اوباما، رئیس‌جمهور ایالات متحده آمریکا را فردی بسیار مودب می‌خواند و می‌گوید «در گفت‌وگوی تلفنی که داشتیم، وی را فردی بسیار مودب و باهوش یافتیم». یک ماه و اندی قبل از اظهارات آقای روحانی خانم وندی‌شرمن معاون وزیر امور خارجه ایالات متحده و رئیس تیم مذاکره‌کننده آمریکا در گروه 5+1 در اظهاراتی توهین‌آمیز در مجلس سنای این کشور مدعی شده بود که فریبکاری بخشی از ژن ایرانیان است.
 
این تحلیل ادامه می‌دهد: به فاصله دو روز پس از گفت‌وگوی تلفنی روسای جمهور ایران و آمریکا، «اوبامای مودب» در دیدار نتانیاهو نخست‌وزیر رژیم صهیونیستی با تاکید بر این که ایران به خاطر تحریم‌ها حاضر به مذاکره شد، گفت: هیچ گزینه‌ای از جمله گزینه نظامی را از روی میز برنداشته‌ایم و گزینه نظامی به قوت خود باقیست». این اظهارات اوباما آنقدر شور شد که حتی خشم محمدجواد ظریف دیپلمات خندان ایران را هم برانگیخت. وزیر امور خارجه دولت روحانی در گفت‌وگو با سی.ان.ان سخنان اوباما را توهین به مردم ایران دانست و آن را ناامید کننده خواند.
 
جهان‌نیوز با اشاره به چند بار تهدید مشابه ملت ایران از سوی جان کری نوشت: درست در همان روزهایی که دلسوزان در داخل کشور در حال پاسخگویی به اظهارات ضدایرانی جان‌کری بودند، محمدجواد ظریف وزیر خارجه در مونیخ با کری دیدار و گفت‌وگو کرد. در اخبار منتشره از این دیدار هیچ نشانی از پاسخ ظریف به کری یا حتی گلایه از مواضع اخیر او دیده نمی‌شود.
 
جهان‌نیوز با اشاره به سخنان روحانی مبنی بر این که «چرا «فقط یک عده معدود کم‌سواد» که از جایی خاص تغذیه می‌شوند، باید از توافق ژنو حرف بزنند» نوشت: قاعدتا اشاره رئیس‌جمهور باید به منتقدان توافق ژنو باشد که طی آن امتیازاتی به طرف غربی داده شد اما در عوض حتی حق غنی‌سازی ایران نیز از سوی طرف غربی به رسمیت شناخته نشد. این اظهارات در حالی است که روحانی کمتر از یک ماه پیش در جمع استانداران تاکید کرده بود: «از نقد و انتقاد نباید بهراسیم و نباید ناراحت شویم، آزاد بگذاریم هر کس نقد دارد، مخصوصا نقد سالم، سازنده و دلسوزانه، این بهترین کمک برای ما است... دولت در عمل نشان خواهد داد که آستانه تحمل بالایی خواهد داشت»
نویسنده تاکید می‌کند: خیل عظیمی در صف منتقدان توافق ژنو هستند، نگاهی به این منتقدان روشن می‌کند که اکثریت آنها- برخلاف نظر آقای روحانی- باسواد و صاحب‌نظر هستند. بخشی از منتقدان نماینده مجلس و اکثریت مجلس هستند که به فرموده امام راحل در راس امور و خانه ملت است، بخشی دیگر دیپلمات‌های سابق و مذاکره‌کنندگان پیشین هستند که به اندازه کافی بر فضای بین‌الملل و حقوق هسته‌ای کشور اشراف دارند، جمعی از منتقدان فعال و تشکل‌های دانشجویی هستند که آقای روحانی 16 آذر امسال خطاب به آنها گفته بود «نقد دولت حق مسلم دانشجویان است» (سخنرانی در دانشگاه شهید بهشتی)، بخشی نیز حقوق‌دانان، فعالان سیاسی و رسانه‌ای و مسئولان کشور هستند که نگاهی به سوابق و تخصص‌شان، دلسوزی و سوادشان را به اثبات می‌رساند. به این جمع باید بخش عظیمی از توده‌های مردم، نخبگان علمی و دانشگاهی و... را اضافه کرد. آقای دکتر روحانی هیچ سندی مبنی بر بی‌سوادی منتقدان ارائه نمی‌کنند و نمی‌گویند که بر اساس کدام سند و دلیل منتقدان بی‌سوادند؟
 
جهان‌نیوز در پایان نوشت: نکته دیگر در این‌باره لحن سخت مواضع دولتمردان و به ویژه شخص روحانی (و نیز ظریف) نسبت به منتقدان داخلی و لحن نرم نسبت به دشمنان سرسخت خارجی است. تهدید اوباما و کری به حمله نظامی به کشورمان بی‌پاسخ می‌ماند اما نقد دلسوزانه و غیرتمندانه انقلابی‌ها به بی‌سوادی تعبیر می‌شود. آیا در شأن رئیس‌جمهور است که اینچنین بر منتقدان بتازد و با وجود ادعای «نهراسیدن» و «ناراحت نشدن» از نقدها، تندترین عبارات را درباره منتقدان به کار ببرد؟ آیا مودب و باهوش خواندن رئیس‌جمهور ایالات متحده آمریکا- با سیاهه‌ای مفصل از جنایت علیه ملت‌ها از جمله ایرانیان- با کم‌سواد خواندن منتقدان توافق هسته‌ای قابل جمع است؟ انتظاری به جاست اگر از رئیس‌جمهور کشورمان بخواهیم که پاسخ سخنان هتاکانه همتای آمریکایی خود را بدهد و از شأن و عزت ملت ایران دفاع کند و نیز بجاست که از او بخواهیم هنگام توافق با غرب مراقب دست‌چدنی آنها در پوشش دست‌کش مخملی باشد اما حداقل انتظار این است که اگر سر تعظیم مقابل نقدهای عادلانه و منصفانه فرو نمی‌آورد و اگر حتی حاضر به شنیدن سخن منتقدان نیستند، آنها را محدود نکنند و تحت فشار قرار ندهند و کم‌سواد نخوانند. هر چند تلخ است اما از دولت خواهشمندیم همان ملاطفت و مدارا در برابر بیگانگان را در مورد منتقدان کم‌سواد! داخلی نیز روا بدارد.




نوع مطلب : سیاسی، تفکرات غرب زده، 
برچسب ها :
لینک های مرتبط :
اصرار دفتر رئیس جمهور برای تحمیل مجری به صدا و سیما دردسر ساز شد/
نامه ضرغامی پشت پرده تاخیر در پخش گفتگوی رئیس جمهور را روشن کرد/ آیا برخورد با سی‎ان‎ان و سی‎بی‎اس هم همینطور است!؟

 شب گذشته، اصرار رئیس جمهور و تیم رسانه‏ای وی برای اجرای برنامه گفتگوی آقای روحانی با حضور برخی مجریان مشخص و ایراد صدا و سیما بر این نحوه دخالت در حوزه حرفه ای خود، حاشیه‎ساز شد، به نحوی که این گفتگو پس از 1/5 ساعت تاخیر به روی آنتن رفت و حتی در بخش‏هایی از گفتگوی رئیس جمهور نیز خود را نمایان کرد تا آقای روحانی بدون «بسم الله الرحمن الرحیم» گفتگوی خود را شروع کند و حتی در بخشی از سخنانش از حضور خانم پور یامین به عنوان مجری این برنامه ابراز خوشنودی و رضایت کند.

به گزارش رجانیوز، این در حالی بود که پیش از پخش این برنامه و همزمان با تاخیر صورت گرفته در پخش گفتگوی ویژه تلویزیونی رئیس جمهور، دو خبرگزاری دولتی ایرنا و ایسنا با انتشار اخباری مشابه، مدعی شدند عزت الله ضرغامی رئیس صدا و سیما مانع پخش گفتگوی زنده رئیس جمهور شده است، موضوعی که البته صادق، مشاور رسانه ای رئیس جمهور نیز در مصاحبه جداگانه‎ای آنرا تایید کرد.

با این حال، پس از پخش این گفتگوی زنده تلویزیونی، عزت الله ضرغامی با ارسال نامه‏ای به شورای عالی نظارت بر صدا و سیما پرده از علت این تاخیر برداشت تا روشن شود که اصرار دفتر رئیس جمهور برای بکارگیری مجریان خاص، و دخالت در امور حرفه ای مرتبط با رسانه ملی، موجب تاخیر در این برنامه بوده است.

رئیس سازمان صدا و سیما در نامه خود به شورای نظارت خواستار تعیین تکلیف در مورد انتخاب مجری توسط روسای قوا شده و نوشت: 

 
جناب حجت‌الاسلام والمسلمین آقای رئیسی
 
رئیس محترم شورای نظارت بر سازمان صداوسیما
 
با سلام
 
احتراما؛ با توجه به اهمیت تاخیری که در شروع مصاحبه زنده تلویزیونی رئیس جمهور محترم پیش آمد؛ خواهشمند است در مورد انتخاب مجری توسط روسای محترم قوا، و امتناع از پذیرش وظیفه قانونی و حرفه‌ای رسانه ملی اظهارنظر نمائید.
 
از خداوند متعال موفقیت جنابعالی را خواهانم.
 
با تشکر؛ سیدعزت الله ضرغامی
 
اصرار دفتر رئیس جمهور بر چیدن مجریان برنامه های آقای روحانی مبتنی بر سلیقه رسانه ای این مجموعه و بدون در نظر گرفتن ملاحظات رسانه ملی، در برنامه گزارش صد روزه رئیس جمهور نیز حاشیه ساز شد به نحوی که برخی رفتارهای خارج از عرف مجریان انتخاب شده از سوی دفتر رئیس جمهور، حاشیه های پررنگی را برای این گفتگو ایجاد کرده و تا روزها سوژه انتقادات رسانه ها را به خود اختصاص داده بود.
با این حال این سوال جدی برای افکار عمومی به وجود آمده است که آیا، آنچنان که دولت برای تعیین مجری برنامه های رئیس جمهور در رسانه ملی حساسیت به خرج می دهد، برای مصاحبه های مشابه آقای روحانی در رسانه های خارجی همچون سی ان ان، سی بی اس، الجزیزه و .. و تعیین مجری آن برنامه ها نیز حساسیت بخرج می دهد یا اساسا می پذیرد که تعیین مجری و شیوه گفتگو در حیطه اختیارات رسانه برگزار کننده این گفتگوهاست!؟




نوع مطلب : سیاسی، تفکرات غرب زده، 
برچسب ها :
لینک های مرتبط :
واکنش شریعتمداری به توهین روحانی

 حسین شریعتمداری، در سرمقاله امروز روزنامه کیهان نوشت: 

 
1-می‌گویند؛ شخصی برای وصول طلب خود که مدتها به تعویق افتاده بود نزد بدهکار رفت و ضمن گلایه از این که چرا در پرداخت بدهی خود کوتاهی می‌کند و هر بار برای فرار از پاسخگویی، بهانه تازه‌ای می‌تراشد، خواستار دریافت مبلغی شد که به وی قرض داده بود. شخص بدهکار اما، به جای پرداخت مبلغ بدهی و یا پوزش و عذرخواهی از این که در ادای قرض خود کوتاهی کرده است، زبان به ناسزا گشود! طلبکار که از برخورد او هاج و واج مانده بود گفت؛ از شما انتظار نمی‌رفت به جای پرداخت بدهی خود، ناسزا بگوئید و شخص بدهکار در پاسخ گفت؛ واقعیت این است که نخواستم دست‌خالی برگشته باشی!... اکنون با تأکید بر اینکه در مثل مناقشه نیست و خدای ناخواسته در پی نادیده گرفتن زحمات و خدمات رئیس‌جمهور و دولت محترم نیستیم گفتنی است؛ بعد از بی‌تدبیری خسارت آفرین دولت مدعی تدبیر در توزیع سبد کالا که اعتراض و انتقاد همگانی را در پی داشت انتظار آن بود- و انتظار منطقی و به‌جایی نیز بود - که رئیس‌جمهور محترم به خاطر این همه بی‌تدبیری دست‌اندرکاران طرح یاد شده، از مردم پوزش بخواهد و برای جبران تحقیر ناروایی که در جریان توزیع سبد کالا نسبت به اقشار محروم و مستضعف روا داشته بودند، دستور پی‌گیری عوامل موثر در پیدایش این پدیده ناپسند را صادر کرده و خواستار مجازات و یا دستکم توبیخ و برکناری آنان شود، اما، رئیس‌جمهور محترم برخلاف آنچه از ایشان انتظار می‌رفت نه فقط کمترین واکنشی نسبت به بی‌تدبیری پدید‌ آمده در توزیع سبد کالا از خود نشان نداد، بلکه در اجلاس روسای دانشگاه‌ها و مدیران پارک‌های علم و فناوری به منتقدان توافق ژنو اعتراض کرد! و از آنان با عنوان «عده‌ای معدود و کم‌سواد»! یاد کرد که به گفته ایشان «از جای خاص تغذیه می‌شوند»! و در همان حال آقای جهانگیری، معاون اول رئیس‌جمهور نیز که در مراسم معارفه و تودیع روسای جدید و قدیم سازمان میراث فرهنگی شرکت کرده بود، طی سخنانی که عجیب به نظر می‌رسید، انتقاد به توافقنامه ژنو را «از روی حسادت»! دانسته و گفت «منتقدان می‌گویند چرا این کار را ما انجام ندادیم»!
 
2 - بی‌تدبیری صورت گرفته در اختصاص و توزیع سبد کالا با هیچ توجیهی قابل توضیح نیست و به وضوح حاکی از آن است که برخی از دولتمردان و مدیران پیرامونی کابینه آقای رئیس‌جمهور برخلاف آنچه ادعا می‌شود، در اداره امور اجرایی کشور و انجام وظایفی که برعهده آنهاست، از تجربه، دانش و تدبیر لازم برخوردار نیستند، تا آنجا که توزیع سبد کالا را که می‌توانست نشانه توجه دولت محترم به اقشار محروم و مستضعف جامعه باشد به اقدامی خسارت‌آفرین و همراه با توهین و تحقیر نسبت به مردم تبدیل کردند، انبوهی از محرومان را در سرمای زیر صفر درجه و در صف‌های طولانی به مراکز توزیع سبد کالا کشاندند و بسیاری از آنان را دست خالی به خانه‌هایشان روانه کردند و دهها پی‌آمد ناپسند دیگر که رسانه‌های دشمن طی دو سه روز اخیر از آن با عنوان یک سوژه داغ برای سیاه‌نمایی علیه ایران اسلامی
- آنهم در ایام‌الله دهه فجر - استفاده کرده و هنوز هم می‌کنند! آیا این همه ناتوانی در اجرای طرح توزیع سبد کالا به یک عذرخواهی خشک و خالی نیاز نداشت؟! گفتنی است که در جلسه یکشنبه شب هیئت محترم دولت، برخی از وزرای حاضر در جلسه نسبت به آنچه پیش آمده بود اعتراض کرده و خواستار پی‌گیری علت و پیشگیری جدی از تکرار موارد مشابه شده بودند و یکی از وزرای محترم پیشنهاد کرده بود، آقای رئیس‌جمهور و یا معاون اول ایشان، به خاطر آنچه پیش آمده از مردم عذرخواهی کند، که...
 
3- آقای رئیس‌جمهور در حالی منتقدان توافقنامه ژنو یعنی بسیاری از علما، مراجع، دانشگاهیان، متخصصان حقوق بین‌الملل و دانش هسته‌ای را «کم‌سواد» معرفی کرده و به آنان اهانت می‌کند که پیش از این، بارها بر ضرورت انتقاد و حتی تشویق منتقدان تاکید ورزیده بود. به عنوان نمونه - و فقط نمونه - ایشان روز 23 دی‌ماه در جشنواره تحقیقاتی علوم پزشکی رازی با تأکید بر ضرورت تشویق منتقدان گفته بود «اگر نگذاریم اندیشه و نقد و پرسش بروز و ظهور پیدا کند، ناچار زیرزمینی می‌شود و این به‌نفع جامعه نیست.» آقای روحانی در جای دیگری گریز از نقد را زمینه‌ساز دیکتاتوری دانسته بود و نیز، در کتاب خود با عنوان «امنیت ملی و دیپلماسی هسته‌ای» که چند سال قبل چاپ و منتشر شده است؛ آورده بود؛ «گاهی فکر می‌کنیم اعتراف به هرگونه اشتباهی به معنای شکست خواهد بود. این یکی از بزرگترین اشکالات در نظام تصمیم‌گیری کشور است و متأسفانه هنوز در جامعه ما انتقاد جایگاه خود را پیدا نکرده است... باید انتقاد به یک معروف و کار شایسته تبدیل شود و انتقادکننده در انتظار تشویق باشد و نه تنبیه... بزرگترین شجاعت، پذیرش اشتباه و خطا از طرف مسئولان است.»
 
اکنون باید از جناب رئیس‌جمهور محترم پرسید؛ اگر «انتقاد» را لازمه پیشرفت، مانع دیکتاتوری و انتقادکنندگان را درخور تشویق می‌دانید، چرا به کسانی که بسیاری از آنان با ارائه مستندات روشن، به توافقنامه ژنو انتقاد کرده‌اند، تهمت «کم‌سوادی»! و مواجب‌بگیری! می‌زنید؟! و چنانچه حاضر نیستید کمترین انتقادی را بپذیرید چرا پذیرش اشتباه و انتقاد را بزرگترین شجاعت مسئولان معرفی کرده‌اید؟!
 
4- این احتمال نیز به ذهن خطور می‌کند که مبادا برخی از اطرافیان رئیس‌جمهور محترم برای فرار از پاسخگویی خود در قبال بی‌تدبیری خسارت‌آفرین توزیع سبد کالا از اعتماد ایشان سوءاستفاده کرده و حمله تند و اهانت‌آمیز به منتقدان توافقنامه ژنو را به وی پیشنهاد کرده باشند، تا از این طریق، ماجرای یاد‌شده در واکنش منتقدان به اهانت رئیس‌جمهور و معاون ایشان، به فراموشی سپرده شود! که در این صورت، توجه و دقت بیشتر رئیس‌جمهور محترم نسبت به این طیف از اطرافیان ضرورت بیشتری خواهد داشت.
 
5- آقای دکتر روحانی در اهانت خود به منتقدان توافقنامه ژنو توضیح ندادند چرا در بحبوحه اعتراض همگانی به بی‌تدبیری و ناتوانی دولت در توزیع سبد کالا به یاد توافق ژنو و اهانت به منتقدان آن افتاده‌اند؟! و معاون اول ایشان نیز، این پرسش را بی‌پاسخ گذاشت که دولت محترم در توافق ژنو، کدام دستاورد قابل ارائه و امتیاز درخور توجهی را برای ملت به ارمغان آورده است که به قول ایشان، برای برخی از منتقدان این توافقنامه «حسادت برانگیز»! باشد؟! «امتیاز نقد» دادن و وعده نسیه گرفتن، افتخار نیست که حسادت دیگران را در پی داشته باشد؟! تا آنجا که با ارائه شواهد و مستندات برگرفته از متن توافقنامه ژنو قابل دیدن است، تنها دستاورد درخور توجه توافقنامه یاد‌شده، اثبات «غیرقابل‌اعتماد بودن» آمریکاست و صد البته باید گفت که این دستاورد برای نسل‌های سوم و چهارم انقلاب که کینه‌توزی‌های آمریکا را از نزدیک ندیده بودند و همچنین برای برخی از دولتمردان که حریف را قابل اعتماد تلقی می‌کردند، دستاورد بزرگ و قابل ملاحظه‌ای است.
 
و اما، به جناب آقای روحانی و برخی دیگر از دولتمردان محترم که توافقنامه ژنو را «بزرگترین توافق قرن»! و «نتیجه تسلیم قدرت‌های بزرگ»! می‌دانند پیشنهاد می‌کنیم زمینه‌ای برای یک نشست مشترک میان برخی از منتقدان و حامیان توافقنامه یاد‌شده فراهم آورند و هر دو طرف با این شرط که فقط به شواهد مستند از متن توافقنامه تکیه کنند، درباره آن به اظهارنظر بنشینند. باور ما این است که در آینده‌ای نه چندان دور، واقعیت تلخی که این توافقنامه در پی دارد، آشکار خواهد شد، اگر چه نشانه‌های آن از هم‌اکنون نیز قابل دیدن است.




نوع مطلب : سیاسی، تفکرات غرب زده، 
برچسب ها :
لینک های مرتبط :


( کل صفحات : 40 )    ...   2   3   4   5   6   7   8   ...   
درباره وبلاگ

حدیث از امام رضا (ع) :"همانا از كسانی كه مدعی مودت ما اهل بیت (ع) هستند، كسی هست كه در فتنه‌گری، برای شیعیان ما از دجال شدیدتر است. (راوی) گفتم: برای چه؟ (امام) فرمودند: به خاطر دوستی با دشمنان ما و دشمنی با دوستانمان. چون چنین شد، حق با باطل آمیخته می‌شود و مؤمن از منافق بازشناخته نمی‌شود."
---------
امام خامنه ای(حفظه الله) : بصیرت یعنی اینکه بدانیم شمری که سر امام حسین (ع) را برید همان جانباز جنگ صفین بود که تا مرز شهادت پیش رفت.
-------
امام صادق(ع) فرموده‌اند "ایمان خود را قبل از ظهور تكمیل كنید چون در لحظات ظهور ایمانها به سختی مورد امتحان و ابتلاء قرار می‌گیرند. "(كافی/1/370/6 ؛ كمال‌الدین/1/18)
-------
آیت الله محمد تقی مصباح یزدی :
در پاسخ به سؤالی مبنی چگونگی مقابله جوانان با مفاسد اخلاقی، گفت: بهترین و آسان‌ترین راهی که جوانان می‌توانند برای مقابله با مفاسد اتخاذ کنند، توسل به حضرت بقیة‌الله‌الاعظم(عج) است.
-------
عبدالله بن سنان می‌گوید: حضرت صادق علیه السلام فرمود: به زودی شبهه‌‌ای عارض شما می‌گردد؛ پس (در ایام) بدون نشانه‌ای که دیده شود و بدون امامی که شما را هدایت کند باقی خواهید ماند. در آن روز کسی نجات نمی‌یابد مگر آن کسی که به دعای غریق، دعا کند.
عرض کردم: «دعای غریق چیست؟» فرمود: می‌گویی:
یا اللهُ یا رَحْمنُ یا رَحِیمُ یا مُقَلِّبَ الْقُلُوبِ ثَبِّتْ قَلْبِی عَلَی دِینِکَ
من گفتم: یا مُقَلِّبَ الْقُلُوبِ وَ الاَبْصارِ ثَبِّتْ قَلْبِی عَلَی دِینِکَ. (راوی کلمه و الابصار را به دعا اضافه نمود) حضرت صادق علیه السلام فرمودند: «به راستی که خدای عزّوجل مقلب القلوب و الابصار است، اما آن‌چنان که من گفتم بگو: یا مُقَلِّبَ الْقُلُوبِ ثَبِّتْ قَلْبِی عَلَی دِینِکَ.»
----------
اگر این ولایت فقیه جهانگیر شود، امام زمان ما خواهد آمد، و این مقدمه سازی برای ظهور حضرت است. ما در دوران نائب امام زمان امتحان می‌شویم برای خود حضرت؛ اگر در امتحانات پای رکاب ولی فقیه ـ نائب امام زمان(ع) ـ پیروز شدیم، به امام زمان(ع) خواهیم رسید.
--------
امام صادق(ع):«امام خودت را بشناس، زیرا، هرگاه، امام خود را شناختی، تقدم یا تاخر این «امر ظهور»، زیانی به تو نرساند.»
---------
راز امنیت ایران از نگاه آیت الله جوادی آملی : ما (ایرانیان) به برکت اهل بیت علیهم‌السلام در میدان مین از مصونیت برخورداریم.
---------
«ان یَشَأ یُذهِبكُم ایُّهَا النّاسُ و یأتِ بِآخَرینَ وَ كانَ اللّهُ على ذلكَ قدیر» (نساء: 5.)133 اى مردم، اگر او بخواهد شما را از بین مى‌برد و افراد دیگرى به جاى شما مى‌آورد و خدا بر این كار تواناست.

آیه در سیاق برخى آیات در بى‌نیازى خدا از طاعت مردم و عدم زیان از مخالفت مردم است؛ زیرا آنچه در آسمان و زمین است مِلك اوست. سپس مى‌فرماید: براى خدا هیچ مانعى ندارد كه شما را از بین ببرد و جمعیتى آماده‌تر و مصمّم‌تر جانشین شما كند و خداوند بر این كار توانایى دارد.

شیخ طوسى، طبرسى، میبدى، زمخشرى، قرطبى، آلوسى، فیض كاشانى، طبرى و دیگر مفسّران از رسول خدا نقل كرده‌اند: «وقتى این آیه نازل شد، رسول خدا دست خود را به پشت سلمان زد و فرمود، آن جمعیت قوم این مرد، یعنى مردم عجم و فارس هستند.»

در بیابان گر به شوق کعبه خواهی زد قدم ... سرزنش ها گر کند خار مغیلان غم مخور
مدیر وبلاگ : مسعود موسوی
مطالب اخیر
موضوعات
پیوندها
نویسندگان
جستجو

آمار وبلاگ
کل بازدید :
بازدید امروز :
بازدید دیروز :
بازدید این ماه :
بازدید ماه قبل :
تعداد نویسندگان :
تعداد کل پست ها :
آخرین بازدید :
آخرین بروز رسانی :

                    
 
 
شبکه اجتماعی فارسی کلوب | Buy Website Traffic | Buy Targeted Website Traffic